Als de één prikt en de ander verzacht

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Soms denk ik bij mezelf, zou ik niet beter maar één blog per week posten, zodat de inhoud meer kans heeft om in te sijpelen?

Misschien wel, maar sorry, dat lukt me echt niet. Mijn hoofd ontploft de laatste tijd van de blog-ideeën (wie weet is het volgende week gedaan met mijn inspiratie, maar dat denk ik al bijna een half jaar) en als ik ze er niet uit laat, dan lopen ze de hele tijd door mijn gedachten heen, mij afleidend van mijn taken.

En bovendien, je weet maar nooit dat ik, al is het maar één persoon, iemand kan helpen met al mijn onnozelheden, boodschappen, fantasietjes, hopen, wensen, dromerijen en wist-je-datjes.

Zoals deze:

Er heeft zich iemand geprikt aan een brandnetel, vorige zaterdag. Nu moet je daar eens op letten: waar brandnetels staan, staat vaak ook hondsdraf. En laat dat nu net een plant zijn die helpt tegen de jeuk van brandnetelprikken: de blaadjes een beetje kneuzen en over dat gevoelig stukje huid wrijven. Helemààl gaat het niet weg, maar het voelt daarna al een heel stuk beter.

Ik blijf het grappig vinden hoe de natuur zichzelf beschermt en tegelijk ook geeft. Zo van “Laat me maar mooi met rust, want anders…” maar ook “Oei, heb ik je pijn gedaan? Kom, ik ga het vlug genezen.”.

Ik zou daar graag nog veel meer van weten. Alles wat ik al opgezocht of gehoord heb omdat ik het voor mezelf of iemand anders kan gebruiken, of als iemand daar enthousiast over vertelt, dat onthou ik wel makkelijk. En deel ik graag. Maar er valt nog zó veel meer te leren.

Later als ik groot ben wil ik nog een opleiding Herborist volgen. Als ik dan een natuurwandeling doe weet ik: die prikt, die verzacht, die doet dat… En dat dan delen met anderen. Lijkt me fantastisch.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.