Als je moe wordt van die uursverandering

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Ik las ergens dat ochtendmensen meer last hebben van de verandering naar winteruur dan avondmensen. Dat kan ik dus beamen.

Dit jaar lijkt het erger dan ooit. Zal ook wel aan de overige omstandigheden liggen, veronderstel ik.

Ik word al niet meer elke ochtend om vier uur al wakker, dus daar ben ik al heel blij mee. Enkel ‘s avonds heb ik nog wat moeite om tot op een “deftig” uur op te blijven.

Gisteravond bleef ik met opzet wat bezig, rond kwart over acht vulde ik nog de vaatwas en daarna kroop ik nog even in de zetel om uitgesteld te kijken of Ella doorging naar de negentiende aflevering van De Slimste Mens (ja, ik kijk uitgesteld en kom wat achter). Een kwartier later viel ik bijna in slaap.

Ik beval mijn ogen open te blijven, maar die zijn net als mijn kinderen: vaak luisteren ze naar me, maar soms ook niet.

Ik beval mezelf dan maar naar bed te gaan, maar ook mijn lichaam wilde niet luisteren (of eerder mijn hoofd?): ik raakte maar niet uit de zetel.Ik probeerde uit luiheid via telekinese in mijn pyjama te geraken, en via teletransportatie in mijn bed.

Dat is niet gelukt. 🤪

Met wilskracht uiteindelijk wel.

Mag het bijna gedaan zijn met die uursveranderingen? Pretty please! Mijn bioritme zal u dankbaar zijn!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.