Bijna op de top van de steile heuvel?

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Er kwam vandaag een herinnering naar boven.

Enkele jaren geleden gingen we een weekendje naar de Ardennen. Om veel mooie wandelingen te maken. Met telkens een speelpleintje op het einde van de wandeling in het vooruitzicht ging dat zelfs met de kinderen heel goed.

Tot we op één van onze wandelingen langs een steile heuvel passeerden. Daar had ik een wandelpad op gezien, dus ik wou eerst “even” naar boven. Na wat aandringen kreeg ik hen toch mee. Ik moest wel hun gezucht en geklaag over hoe lastig het was aanhoren, maar…

Het loonde. Toen we bovenkwamen zei ik: ‘Kijk nu eens naar beneden…’

‘OOOOO! Zo moooooi!’

Het uitzicht was prachtig, maar hun gezichten waren gòùd waard!
En het feit dat onze jongste me nog bedankte, dat hij blij was dat hij dat had moeten doen!

Ik hou me in deze Corona-tijden vast aan dat beeld.
We zijn een lastige, steile heuvel aan het beklimmen (of misschien zelfs een berg!), maar als we hem overwonnen hebben, gaan we nog zo blij en dankbaar zijn.

Zijn we al bijna aan de top?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.