Bohemian Rhapsody

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Heb je die film al gezien? Ik onlangs. Vond hem wel goed. Eens het verhaal achter de man en de groep zien. Al zal omwille van de aantrekkelijkheid van de film waarschijnlijk wel niet alles helemaal waarheidsgetrouw zijn.

Als ik het zo allemaal na elkaar zag en hoorde, besefte ik pas hoeveel echt goeie muziek zij gemaakt hebben!
(Slechts één fragment werd heel even bezoedeld door een beeld dat plots zomaar door mijn hoofd flitste: bij Bohemian Rhapsody heb je dat stuk “for me-e-e, for me-e-e, for MEEEEEEE” en dan barst de muziek los? Dààr. Zag ik die van Wayne’s World headbangen in de auto. Zit blijkbaar nog in mijn hoofd geprent van toen ik daar ooit eens naar gekeken heb.)

De mooiste stukken vond ik eigenlijk de optredens. Zien hoe de bandleden op elkaar ingespeeld zijn. Merken hoe goed de muzikanten de zanger in de gaten houden en hun muziek mee veranderen of rekken als hij beslist het even anders aan te pakken of met zijn publiek te spelen.

Dat zou in het echte leven ook zo moeten zijn: als iemand niet reageert zoals verwacht of zoals het hoort, dat we dat niet erg vinden maar begrijpen naargelang de situatie.

En wat ik ook mooi vond: de blik van de bassist naar de gitarist terwijl Freddie dat stukje doet, je weet wel “ééééoo”, en het publiek deed hem telkens na. Oprecht blij zijn voor hem dat hij zo genoot van de interactie.

Dat zou in het echte leven ook zo moeten zijn: blij zijn voor een ander, meegenieten van hun geluk…

Maar goed.

Ik ben zelf nog aan het nagenieten. Ik zit al dagen met hun liedjes in mijn hoofd. Misschien wel tot lichte ergernis van mijn huisgenoten, kweenie.
Als ik bijvoorbeeld al zingend heel theatraal “Don’t stop me now!” antwoord en zo…

Lang leve goeie muziek!