Brood en spelen

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Aansluitend op mijn blog van gisteren, er is toch één iets waarbij het me niet lukt niet te oordelen: TV.

Ik kan me er kapot aan ergeren dat er op TV blijkbaar veel meer mag.

Ze verschijnen altijd mooi gekapt. Terwijl kappers al weken verboden worden hun beroep uit te oefenen. Kan natuurlijk dat zij (of hun gezinsleden of hun knuffelcontact) plots allemaal over de handigheid en het talent beschikken om dat zelf te doen. Tot zover lukt omdenken me.

Maar dat ze op TV vaak zonder mondmasker op minder dan anderhalve meter van elkaar staan, wat voor voorbeeld is dat?

En dat ze elke week of elke dag wel andere gasten ontvangen, terwijl wij het moeten stellen met één persoon. Mijn kring die in normale omstandigheden bij ons over de vloer komt is klein, maar zó beperkt nu ook weer niet.

Ik kan het niet anders omdenken dan met “De mensen thuis moeten toch nog íets van ontspanning hebben?”, maar dat doet me dan weer aan het Romeinse “brood en spelen” denken, en dat heeft dan weer een negatieve bijklank voor mij.

Om het volk rustig en soort van tevreden te houden krijgen ze brood in de vorm van tijdelijke premies (of kruimels, of voor sommigen die niet aan de voorwaarden voldoen: helemaal niks) en krijgen ze afleiding van wat gaande is met spelen in de vorm van TV.

Als je mij kunt helpen er een positieve draai aan te geven zodat ik hier niet meer over oordeel, zeker welkom, laat maar weten!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.