Buikgevoel

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Ik keek onlangs nog eens naar Life Of Pi.

SPOILER ALERT
Als je hem zelf nog niet zag, lees je best niet verder, want ik heb het over de clou van heel de film.

Hij vertelt aan een schrijver het verhaal van hoe hij na een schipbreuk meer dan een half jaar overleefde in een reddingsbootje, samen met een tijger dan nog.

Ik leefde heel erg mee, hoe hij het met allerlei slimme overlevingstechnieken volhield tot hij eindelijk aanspoelde.

Op het einde van de film vertelt hij echter dat men zijn verhaal niet geloofde en vertelde hij een heel andere, toch wat geloofwaardigere, versie.

En zo is het ook met God, vond hij, als pointe van zijn verhaal, je kunt eigenlijk zelf kiezen of en wat je gelooft.

Hij vroeg de schrijver welke versie van zijn verhaal hij verkoos. Die vond natuurlijk het spectaculaire verhaal mooist om over te schrijven.

Is het in het echt niet ook zo? Als je er niet zelf bij was, als je het niet met je eigen ogen gezien hebt of met je eigen oren gehoord hebt, dan kun je eigenlijk niet (altijd) weten of iets waar is. En kies je ergens zelf welke versie je gelooft.

Maar soms weet je buik het sneller dan je hoofd.
Ik pleit voor meer je buikgevoel volgen…