De kleintjes tegen de grote

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Niet zo lang geleden zag ik de documentaire Food Inc, over hoe er met voeding omgegaan wordt. Walgelijk.

Bij het stuk over de kippen moest ik aan twee animatiefilms denken:
(SPOILER ALERT!)
Chicken Run (waarin enkele kippen plannen smeden om te ontsnappen) en Antz (waarin een werkmier vindt dat heel hun systeem niet klopt en waarin een generaalmier met een superieur ras verder wil en de rest wil laten verdrinken, en waar de werkmieren op het einde toch plots allemaal samenwerken om te ontsnappen en ze zelfs bijgestaan worden door de helper van de generaalmier, die al langer vond dat diens leiderschap twijfelachtig was maar daar eerder niet voor durfde uit te komen).

Ik weet dat ik soms veel te veel fantasie heb, maar laat me even…

Ik vroeg me namelijk af waarom die kippen zich laten doen, met zo ongelooflijk veel bij elkaar gepropt in die grote schuren.

Waarschijnlijk beseffen die niet eens welk lot hen te wachten staat.
Of misschien loopt er daar wel éne gek rond die de anderen hun kop probeert zot te maken met “Laat je niet pakken! Het loopt niet goed af daarbuiten!”, terwijl de anderen dan reageren met “Jaja, zal wel, ze gaan ons eerst onderdak en eten geven en daarna niet het beste voor hebben met ons…”.

Of misschien beseffen ze niet dat ze met zóveel kleintjes wel eens zouden kunnen winnen van die ene of enkele grote…
Of misschien wel, maar durft niemand die eerste stap te zetten, want wat gaan de buren daarvan denken?
Óf: àls ze in opstand komen, wat gaat er daarnà dan gebeuren?
Of misschien is er sprake van massa-hypnose, door ganse dagen datzelfde gekakel te horen…
Zo ontsnappen ze natuurlijk nooit aan wat hen te wachten staat…

Er is natuurlijk nog een andere manier om het te laten ophouden.
Als wij er allemaal mee zouden stoppen.
Maar dat is dan weer wel héél erg moeilijk en veel gevraagd…