De wandelende wasmachine en het wrede verlies van luxe

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

DE WANDELENDE WASMACHINE
EN HET WREDE VERLIES VAN LUXE

🎵 Ik mis je elke dag een beetje meer. 🎶

Ze is nog maar een paar dagen weg en ik mis haar nu al enorm. Wat een verlies.

O, ik heb het over mijn wasmachine.

Die wou op stap. Dat, of ze zocht ruzie met de droogkast, dat kan ook. Ze deed dat op slinkse wijze. Beetje bij beetje versleet ze de vering van haar trommel. Eerst deed ze niks, hoor, maar van zodra je haar een halfuurtje alleen liet begon ze heel bokkig te bonken met haar wastrommel en schoof op die manier heel geniepig almaar verder op, tot ze zelfs de droogkast ernaast verschoof.

We móesten haar wel naar een verbeteringskamp sturen om opnieuw op te voeden tot een brave, stille wasmachine. Ik hoop maar dat dat lukt, anders moeten we haar vervangen door een ander exemplaar. (Met machines mag dat, hé.)

Het doet me wel beseffen wat een luxe we eigenlijk hebben. Je kunt veel zeggen en zagen over de tijd waarin we leven, maar stel je voor dat we nog in de tijd leven van vóór de wasmachines en alles met de hand moeten wassen. Ik zou niet zomaar elke dag een vers T-shirt aandoen, maar er eerst eens aan ruiken. ‘Bwa, die kan nog wel een dagje.’

En nog een stapje verder: toen er nog geen elektriciteit was. Geen wasmachine, zover waren we al, geen droogkast, strijkijzer, vaatwas, stofzuiger, mixer, oven, fornuis, TV, computer, gsm of tablet (😱 waarmee moesten de kinderen zich dan bezighouden en hoe moesten ze dan in contact blijven met hun vrienden?! 😉), noem maar op…
We zijn met ons gat in de boter gevallen en we beseffen het niet eens. Tenzij we het plots kwijt zijn.

Oké, ik ga niet meer klagen dat ik zoveel werk heb met de was voor een gezin van vier.
En mag ik nu mijn wasmachine snel weer terug?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.