Een ketting is zo sterk als zijn zwakste schakel

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Weet je nog, mijn pijnlijke vingers? Het werd vorige week elke dag een beetje beter. Tot ik vrijdag in de late namiddag iets te zware dozen opgehoffen heb. Terug pijn en zwellingen. Die tijdens het weekend niet overgingen. Ik ben gisteren dus maar naar de dokter geweest.

Deze namiddag laat ik foto’s nemen om uitsluitsel te krijgen of het maar een verrokken ligament is of een barst of misschien zelfs een breuk. In afwachting heeft ze mijn linker ring- en middelvinger samen ingetapet.

Geen probleem, ingetapete vingers. Hoe lastig kan het worden? Het is maar mijn linkerhand. Het zijn maar twee vingers. Het gaat maar over ring- en middelvinger. Gebruik ik toch niet veel. Ik heb nog genoeg goeie vingers over.

Heel lastig, zo bleek. Die onopvallende vingers die ik extra heb bovenop mijn goeie rechtse gebruik ik duidelijk veel meer dan ik besefte. Mijn trouwe handige rechterhand heeft die minder handige linker veel meer nodig dan ik besefte. Die samenwerking viel pas echt op nu die niet meer vlot verloopt. Koken, typen, douchen, enzovoort, alles verloopt nu veel moeizamer.

Had ik misschien nog nooit dat gezegde gehoord?

Een ketting is zo sterk als zijn zwakste schakel.

Ook de onopvallende kleintjes zijn heel erg nodig, daar moet dus ook goed voor gezorgd worden. Ook met de minder in het oog springende leden van de gemeenschap moet rekening gehouden als we één sterk geheel willen vormen. Als we willen kunnen zeggen:

Samen staan we sterk.

Even meer aandacht aan mijn nu zwakke vingers besteden om straks weer een goed werkend team te hebben.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.