Een onverwachte work-out

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Weet je nog, toen je nog klein was en met je korte beentjes bijna moest rennen om mee te kunnen met volwassenen als zij er vaart achter zetten?

Ik heb er geen bewuste herinneringen aan, maar gisteren heb ik mogen ervaren hoe dat moet gevoeld hebben. Op stap met Zoonlief.

Hij had blijkbaar haast. En zó enorm veel groter dan ikke is hij nochtans nog niet, maar ik voelde me naast hem net een kuikentje dat razendsnel op zijn korte pootjes trippelde om mee te kunnen met moeder kip. Voor elke twee stappen die hij met zijn lange benen zette moest ik er zéker drie zetten. En aan dat tempo…

Ik heb even geprobeerd mijn stappen even groot te maken als de zijne, maar dan voelde ik me een reus in zevenmijlslaarzen die over heelder dorpen en bossen heen stapte.

Mijn hart ging na een tijd flink tekeer.
(Gelukkig moesten we geen kilometers en kilometers ver zijn, anders had ik hem nog buiten adem moeten vragen of het wat trager kon. Gênant!)

Wel een goeie cardio work-out.😂
Moeten we vaker doen!