Een oorlogsfilm met een boodschap

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

We hebben dit weekend naar een film gekeken, Hacksaw Ridge, gebaseerd op een waargebeurd verhaal, over een man die in de tweede wereldoorlog in het leger wil dienen, maar niet om levens te nemen, wel om levens te redden als hospik.

Normaal kijk ik niet naar oorlogsfilms, ik kan er niet goed tegen, ik vraag me constant af: wààróm?
Een heleboel mannen die ergens naartoe gaan om op elkaar te schieten.
Hoe krijg je zoveel mensen zo gek om letterlijk lijf en leven te riskeren?
Hoe begint zoiets?
Waardoor, of door wie? Het draait toch allemaal om geld en macht? Want ik kan me niet voorstellen dat gewone burgers, als ze tenminste de kans krijgen op een goed leven, zomaar de drang voelen om elkaar naar de knoppen te helpen.
Voor je familie, je land, de wereld, de vrijheid.

Maar deze wou ik dus zien, omdat de hoofdrolspeler zo tegendraads was.
Het vergt veel moed en doorzettingsvermogen en een duidelijk doel voor ogen om halsstarrig te blijven weigeren mee te doen met wat hem opgelegd wordt, om te blijven volhouden dat hij niets met dat wapen te maken wil hebben, en al helemaal als je oversten, en daardoor je team nog veel meer, je onder druk zetten om het wel doen.
Het is best wel moeilijk, kan ik me voorstellen, om iets niet te doen omdat het niet goed of juist voelt voor je, als alle anderen het maar vanzelfsprekend vinden dat wel te doen.

Maar kijk, op die manier heeft hij dus vele levens kunnen redden.

Gelukkig is het hier geen oorlog, hé, en moeten we niet onder druk moeilijke keuzes maken…