Één september!

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Ik:

Yes! De kinderen mogen eindelijk terug naar school! Ze krijgen weer op een (min of meer) normale manier les, gaat hen goed doen! Vrienden zien, andere meningen horen, bijleren in de klas én erbuiten!

En ík heb éin-de-lijk het huis weer voor mij alleen!
Jah, sorry als je dat lelijk vindt van mij, ik heb hen tenslotte meer dan vijf maanden dag in, dag uit bij me gehad.

Nu kan ik mijn dag weer vullen op mijn manier, op mijn tempo, naar mijn goesting.

Eten wanneer ik wil, twee derden minder tijd kwijt aan fruit-tussendoortjes en groente-middagmalen maken, ik kan zelfs weer de tussendoortjes overslaan als ik wil en twéé keer een volle maaltijd eten als dat op dat moment beter voelt voor mij (rond elf uur en rond drie uur),…

Werken zoals ik wil, wanneer het mij best past, zonder gestoord te worden. Mijn pauzes aanpassen aan hoe ik me voel, niet aan wanneer het best past binnen het gezin. Als ik aan meer actieve taken wil beginnen moet ik er geen rekening mee houden dat zij plots kunnen binnenstormen zodat ik niet kan verder doen, als ik afwissel met passievere dingen moet ik er ook geen rekening mee houden dat zij plots kunnen binnenstormen zodat ik niet kan verder doen.

Tijd om een paar projectjes uit te werken.        

En vooral: die heerlijke rust! Er hangt toch een heel andere energie in huis als ik weet dat ik helemaal alleen ben.

Ook ik, een paar uur later:

Ik mis mijn kindjeeeeheeees!
Jah, ik heb hen tenslotte meer dan vijf maanden dag in, dag uit bij me gehad.

(En toch ga ik proberen bewust te genieten van het alleen thuis zijn! Je weet nooit dat er morgen iemand niest en heel de klas in quarantaine moet…)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.