Een zeeslang in de reien!

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Vóór we ons hier wat meer te lande settelden, hebben we een paar jaar in Brugge gewoond.

Ik kan me niet herinneren dat we toen bewust van de Brugse charme genoten. Dat Belfort en de reien, dat was gewoon dagelijkse kost.
We vonden het vooral handig dat alles zo dichtbij was. Markt, winkels, restaurants, alles binnen wandelafstand. (En “onze” crèmerie, die we toevallig altijd passeerden, welke wandeling we ’s avonds ook deden.)

Ik vind het dan ook grappig dat ik nu wél telkens lang gewoon kan blijven staan, kijkend naar de zwanen op het Brugse water bijvoorbeeld. Heel rustgevend, ondanks het ons omringende lawaai.

Of laatst, langs de reien wandelend, dan hoorden we een gespetter en gespartel in het water dat het een lieve lust was. Nieuwsgierig of het een eend, een waterhoen of een meerkoet was die zo’n waterpret had, ging ik wat dichterbij kijken.
(En nee, ik ben niet zo’n vogelkenner, ik heb vlug even opgezocht wat die zwarte vogel met wit voorhoofd was die ik ook gezien had. Een meerkoet dus.)

Niets te zien. Het dier stak zich weg onder de groene begroeiing. Maar we hadden tijd, dus bleven we staan kijken. We konden namelijk aan het gespetter horen dat het zich langs de rand naar rechts verplaatste, en wat verder hield het groen op.

Na wat geduld zagen we iets zwart-grijs halvelings boven water komen en weer verdwijnen. Plots zagen we heel even een vin verschijnen, als dacht hij dat hij een haai was. Het was dus een vis, geen vogel. (Ja, kón toch, dat hij een wedstrijdje om ter langst onder water blijven deed?)

Had ik daar nog nooit gezien, ik dacht dat daar geen vissen (meer) zaten!
We bleven nog wat langer staan, afwachtend of hij nog eens zou bovenkomen.

Jawel! En hij dacht niet alleen dat hij een haai was, hij probeerde ook dolfijngewijs soort van koprollend boven water te komen! (Wat niet lukte natuurlijk.)
Zo kon ik wél zien wat een monster van een méterslange vis dat was! Het was waarschijnlijk een verdwaalde zééslang!!

Oké, oké, ik lijd vast aan het overdrijvende-vissersyndroom, maar het was een groot beest.
Iemand van mijn lezers die een beetje vissenkennis heeft en me kan vertellen welke vis ik waarschijnlijk gezien heb? Ik ben heel benieuwd!

Dus… als ik nog eens in Brugge ben, ga ik meer als een echte toerist genieten van de Brugse charme en wat langer blijven hangen bij de reien. Wie weet wat ik nog allemaal zie. En je vergeet gewoon waar en wanneer je bent, als je zo focust op de natuur…

(Het Belfort ga ik wel nog steeds overslaan.😄)