Eindelijk nog eens een familiefeest

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Het feest waar ik het gisteren over had was de communie van mijn neefje. Het werd een heel lange maar heel leuke dag.

Toen we klaar waren om te vertrekken legde ik voor iedereen een maskertje klaar (weet je nog, die tijd dat dat nog moest?😉😁) en stak ik een kleine lading zakdoeken in mijn handtas. ’t Was nodig, in de kerk…
Wat wordt die kleine jongen al groot. Ook al heb ik niets te maken met zijn opvoeding (en hoe knap hij er die dag uitzag!), ik ben trots op hem…

’s Middags kregen we met de naaste familie een lekker, uitgebreid feestmaal voorgeschoteld en in de late namiddag volgde nog een receptie met de uitgebreide familie.

Ik had me voorbereid, hoor, want ik wist wat me te wachten stond, hé. Ik had oordopjes in mijn handtas voor als het me te luid werd, en ik had ook mijn koptelefoon bij voor als ik me wou terugtrekken in de auto om even te ontsnappen aan de drukte en het bijhorende getuut in mijn hoofd of als ik de nood voelde om een kort dutje te doen (dat had niet eens raar gevoeld, want ze weten dat toch al van mij).
Maar ik heb beide niet eens uitgehaald.

Het was zó leuk, en het deed zó’n deugd om iedereen nog eens samen terug te zien, ik wou niets missen. En het ging. Deels omdat het middagmaal met niet àl te veel mensen was en omdat de receptie buiten was, wat voor mij een groot verschil uitmaakt, maar vooral:
Ieder gesprek laadde mijn batterijen op, ik zoog als het ware gezelligheid op, de sfeer leek helend te werken, ik laafde me aan hun aanwezigheid.

Nog zoiets waarbij je pas écht beseft hoezeer je het gemist hebt als je het terug hebt of doet: grote familiefeesten. Hadden we vroeger geregeld, nu was het al geleden van Nieuwjaar 2020…

Ja, mijn lichaam was de volgende dag compleet uitgeput en het getuut in mijn hoofd was oorverdovend, maar ook daarop was ik voorbereid: ik had zodra we van het feest wisten in grote letters in de agenda VRIJHOUDEN geschreven op de dag na het feest. Zo kon ik in bed kruipen zo veel en zo lang als nodig was om terug te recupereren.

En ja, mijn rechteroor zat bij het opstaan weer compleet toe, maar daar heb ik al een simpel maar voor mij goed werkend truucje voor gevonden: dampen met etherische olie van ravintsara en eucalyptus radiata.

Het was het helemaal waard. Ik ben nog aan het nagenieten…