Feit of fictie (of fantasie)?

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Ik heb nog eens naar de Harry Potter-films gekeken, dat was alweer enkele jaren geleden.

Ik had geregeld momenten dat ik dacht:
‘Huh? Dat gebeurde toch zo niet?’
‘Tiens, wanneer gaat hij “dit” doen?’
‘Maar hier zei hij toch “dat”?’
‘Ik zou toch kunnen zweren dat er hier een stuk ontbreekt…’

Ik begreep het niet, was er iets mis met mijn geheugen? Herinnerde ik me de films zó verkeerd?

Pas later had ik het door: nadat ik de eerste keer die films gezien had, heb ik in de bib de boeken geleend, waarin natuurlijk nog veel meer gebeurt.

En met mijn levendige fantasie en de filmgezichten in mijn hoofd geprent, was het niet moeilijk om alles wat ik las voor mij te zien alsof het in een film gebeurde. Waardoor ik het in mijn hoofd ook echt in de film gezien had.

Het maakt dat ik me afvraag hoeveel zaken van horen zeggen of uit mijn gedachtenkronkels zich mettertijd gezellig in mijn geheugen genesteld hebben als waargebeurde feiten…