Filosofisch worden van bananen

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Een heel aantal jaren geleden kocht ik altijd maar één tros bananen per keer. Ik vond (en vind nog steeds, eigenlijk) bananen het lekkerst als ze zo nog net wel, net niet meer ietwat groenig zijn. Ik zorgde er ook altijd voor dat ze op waren vóór er van die bruine plekjes op kwamen, want ieeeuw, vies!

Intussen koop ik steevast twee trossen ineens. Meer nog, vaak laat ik met opzet enkele bananen een beetje bruin worden. Veel breder inzetbaar. Ha ja, hoe rijper, hoe meer het zetmeel omgezet is in suiker en da’s dan weer ideaal om in een smoothie of een fruitijsje of bananebrood te gooien. Mmm, lekker!

Dat een mens zo kan veranderen. En niet alleen op gebied van eten natuurlijk, dat kan je doortrekken naar vanalles en nog wat.

Zelfs naar andere mensen!

Soms heb je een bepaald beeld van iemand van vroeger (of zelfs van nu), maar uiteraard veranderen die ook.
(Tot nu toe heb ik nog maar één keer iemand van lang geleden teruggezien waarvan enkel de haarstijl veranderd leek te zijn.😄)

Iedereen evolueert.

Mensen worden ook rijper.

Hé! Mensen zijn als bananen! We denken dat we er al zijn (of dat had ik toch, in mijn jongere jaren), maar we worden almaar rijper, wat ons een bredere kijk oplevert!

Tadaa! Filosoferen met bananen…