Gevoelde gevoelens

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Weet je wat het is met gevoelens? Die willen gevóeld worden.

Soms duwen we onze gevoelens weg, we negeren ze of onderdrukken ze, want sommige gevoelens vinden we niet zo aangenaam.

Maar vroeg of laat duiken ze toch weer op, in een uitbarsting of zelfs in lichamelijke kwaaltjes. Dus kunnen we onze gevoelens beter meteen doorvoelen.

Wat gemakkelijker gezegd dan gedaan is.

Het kan al helpen als je gewoon benoemt hoe je je voelt. Je ervan bewust bent.
Ik voel me boos. Ik voel me razend. Ik voel me jaloers. Ik voel me enorm teleurgesteld. Ik voel veel verdriet. Ik voel me doodongelukkig. Ik voel me onzeker. Ik voel me bang.
(Of ik voel me heel erg blij, dat mag natuurlijk ook benoemd worden!)

En opmerkzaam zijn hoe dat in je lichaam voelt, kan ook helpen in het verwerkingsproces, of ter herinnering en herkenning voor in de toekomst.
Voel je een loodzware bal in je buik? Voelt je borstkas als een kooi? Voel je je licht in je hoofd? Voel je een betonblok in je hart? Voelt het leeg? Voel je je gebalde vuisten en opeengeklemde tanden? Voel je je alsof je niet eens meer in je lichaam zit?
En op welke momenten en in welke situaties voel je dit?

Je gevoelens er laten zijn lost op zich eventuele zorgen of problemen natuurlijk niet op, maar is, denk ik, toch al een stap in de juiste richting. Kunnen loslaten en uiten brengt voor mij in elk geval meer op dan alles opkroppen of verstoppen…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.