Hoe ik zomaar ineens aan den lijve ontdekte hoe rasechte vegetariërs zich voelen

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Deze blog is niet voor anti-vegetariërs of gevoelige zieltjes.

Wij zijn al enkele jaren flexitariërs. We eten veel vaker geen dan wel vlees. En zoals ik al eerder schreef: niet zozeer omwille van de dieren, want als boerenkleindochter ben ik opgegroeid met slachten en veel vlees eten.

Omwille van het milieu, en ook voor de medemens (als landbouwgrond die nu voor veeteelt gebruikt wordt zou gebruikt worden om groenten en fruit te kweken zou er ongelooflijk veel meer voeding voor de mens overschieten).

Ongeveer één keer per maand maak ik eens steak klaar. Mmm… Dat deed ik dit weekend ook. Maar deze keer voor mij met een heel ander gevoel plots!

Ik was lekker aan het eten en van het ene moment op het andere zag ik een dood beest in mijn bord liggen. Alsof er een stuk rechtstreeks vanuit het slachthuis in mijn bord terecht gekomen was. Ik kreeg op slag geen hap meer door mijn keel. Het voelde alsof ik mijn eigen soort aan het opeten was. Tenslotte zijn wij ook zoogdieren.
De rest van mijn vlees heb ik laten liggen…

Is dit nu wat échte vegetariërs voelen?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.