Hulplijn

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Een keitje, een lange grasspriet, een kaboutertje die nog vlug het tuinpad wou oversteken? Het doet er niet toe wat me zaterdag deed struikelen. Ik zat in mijn hoofd dromerig alweer bij het volgende dat ik nog wou doen toen ik voelde dat mijn voet ergens aan haperde, ik sloeg mijn armen uit om me ergens aan vast te grijpen om niet te vallen en het volgende moment deed mijn linker ringvinger keiveel zeer.

Hoe het komt dat ik het vloeken in zo’n situaties plots afgeleerd was, weet ik niet. Een ‘AAAAAA, dat doet zééééér, OOOOO!’ deed me vreemd genoeg evenveel of zelfs meer deugd als ontlading.
Daar was ik achteraf best wel trots op.

Mijn man was vooraan in de tuin bezig, dus ikke naar hem toe, om nog een tiental minuutjes te mokken, mijn pijnlijke vinger vasthoudend, wachtend tot hij er zoals bij een kindje een genezend kusje op kwam geven.
Dat hielp! Het deed bijna geen pijn meer!

Niemand die er dus aan dacht dat ik misschien beter mijn trouwring af deed.

De volgende ochtend zat mijn vinger toch wat dik, te dik om mijn ring nog af te krijgen. Tegen ’s middags zat het dubbeldik en kon ik mijn vinger bijna niet meer plooien.

Wat nu?!

Op zo’n momenten kan ik precies niet meer logisch nadenken. Alleen maar: ik ga naar de dokter van wacht moeten bellen en die zal mijn trouwring moeten doorknippen om mijn vinger te redden! Of… (spannend soap-deuntje, tun tun tuuuuu) nog érger!
(Ja, op zo’n momenten verandert een stukje van mij graag wel eens in een soort overreagerende drama-queen.)

Gelukkig heb ik altijd wel hulplijnen waar ik op kan rekenen.
Een eerste raadde aan er een koud nat doekje rond te doen. Wat het zwellen wel wat verminderde, maar niet genoeg om mijn ring af te krijgen.
Een tweede stuurde me een filmpje door waarop te zien was hoe iemand een lint onder haar ring doorstak, het dan spiraalgewijs rond haar vinger rolde en daarna aan het beginstukje van het lint trok waardoor haar ring langzaam van haar vinger ging.
(Voor geïnteresseerden: https://www.youtube.com/watch?v=1HytoDsyHjI)
Bijna, maar ik kreeg hem toch nét niet over dat gezwollen gewrichtje.
Een derde stelde voor om goed in te smeren met afwasmiddel en dan maar wringen met die ring. Vond ik een veel pijnlijker manier dan de vorige maar het lukte!
Ik voelde me meteen naakt zonder dat symbool van liefde en trouw, maar toch: hoera!

Vandaag kan ik die vinger al weer beter plooien, over enkele dagen zal het wel gepasseerd zijn.

Een heel vertellement om eigenlijk gewoon eens dit te kunnen zeggen:

Aan alle mensen in mijn leven die elk op hun manier in gelijk welke situatie mijn hulplijn zijn:

Dank je wel!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.