I feel pretty

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Da’s de titel van een film die ik zag. Een “strijkfilm”. Je weet wel, zo luchtig en voorspelbaar dat je niets mist als je even niet opkijkt van je strijkplank naar je TV-scherm en ook maar weinig risico hebt dat er een strijkijzervormige zwartgeblakerde vlek op je kledingstuk zit omdat het even veel te spannend was.

Mijn dochter kwam binnen als ik al even bezig was en vroeg waar ik naar keek, dus vertelde ik kort het verhaal.

(Spoiler alert)
Het ging over een vrouw die niet de ideale maten had en daar wel wat complexen over had. Het maakte dat ze niet veel zelfvertrouwen had en heel bedeesd was en het gevoel had dat ze veel miste wat voor “mooie vrouwen” makkelijk was en zomaar op hun pad kwam.
Op een dag stoot ze haar hoofd en wanneer ze weer bij bewustzijn komt ziet ze in de spiegel een slanke vrouw met een fotomodelwaardig gezicht, dus nu denkt ze dat ze mooi is.

Dat laatste had ik wat verkeerd verwoord, want Dochterlief zei meteen: Maar zij ís toch mooi?

Dat heeft zij goed begrepen… (Vind ik.)
Je hoeft geen maatje zesendertig/hoge jukbeenderen/gladde blonde haren/… te hebben om mooi te zijn. Het gaat om wie je bent, hoe je bent, wat je uitstraalt, dàt maakt je mooi.

Om verder te vertellen: Nu ze zich zo mooi voelde, gingen er inderdaad “zomaar” deuren open voor haar en ging alles veel makkelijker, maar dat was alleen maar omdat ze nu zoveel zelfzekerheid en levenslust uitstraalde.

Naar het einde toe beseft ze dat ze er nog steeds helemaal hetzelfde uitziet, en dat het niet om haar uiterlijk draaide maar om haar zelf.

En ik weet dat het maar een film is en dat ze allemaal maar het script volgen, maar ik vind dat een mooie boodschap. Iedereen is mooi, als je maar jezelf bent.

Dus kijk elke ochtend maar in de spiegel en zeg: ik ben lief/slim/grappig/vriendelijk/begripvol/spontaan/speels/mededogend/…whatever…, en dat maakt me mooi.

Toon jezelf en feel pretty!!!