Iets van ver of van dichtbij bekijken

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Ik wou ooit leren snellezen. Één van de dingen die je daarvoor moest afleren was lezen zoals je het in het lager geleerd had, namelijk woord per woord. Het was de bedoeling dat je je ogen over de tekst liet dwalen en zo opnam wat er stond.
Ik kan het helaas nog steeds niet. (Moet wel leuk zijn als je meerdere boeken per week kunt lezen. En dan ook nog onthoudt wat je net gelezen hebt.)

Al gebeurt het wel eens dat mijn ogen zich focussen op de zin die ik aan het lezen ben maar dat mijn hersens alvast, door de heel herkenbare vorm en samenstelling van letters of zo, een woord registreren dat enkele zinnen verder staat.
Soms geeft dat al een inkijkje in wat komt, maar soms brengt het me alleen maar in de war.

Gisteren had ik het weer, zonder dat ik er (r)echt naar keek ving ik een woord op dat vijf zinnen verder stond. En vroeg me af wat “Spekuloos” nu met dat verhaal te maken had.
Niets, want (nie lachen é) er stond eigenlijk “Sprakeloos”.
(En ja, ik weet het, het zou weer niet raar zijn dat het iets met eten was.🤷‍♀️😁)

Soms moet je nu eenmaal afwachten tot je iets van naderbij kunt bekijken om te weten waar het nu eigenlijk echt over gaat…

Wel grappig, want enkele uren eerder had ik twee foto’s gezien.
Één met een close up van een hond die een schaap in de nek bijt.
Zo erg! Dat arme schaapje! Stoute hond!

En één vanop een afstandje van diezelfde hond die datzelfde schaap in de nek bijt om hem uit het water te trekken en hem zo van de verdrinkingsdood redt.
Oooo! Wat een lieve hond! Held!

Soms moet je nu eenmaal iets vanuit een breder perspectief bekijken om te zien wat er nu eigenlijk echt aan de hand is.