Ik ben gewoon een drie-velden-systeem

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Je weet al dat mijn gedachten vaak vlotjes van het ene naar het andere onderwerp springen, hé. Da was nu weer het geval.

Het ging deze week op een bepaald moment, uiteraard, over de examens, en ook wel een beetje over het schools systeem.

Sommige kinderen gaan met veel plezier naar school omdat wat ze leren hen geweldig interesseert, en die hebben (vaak toch) dan ook heel goeie punten omdat ze zich automatisch meer inzetten.
(Wat me dan deed denken aan volwassenen die van hun hobby hun beroep konden maken, of gewoon sowieso met veel passie hun werk doen.)

Andere kinderen gaan naar school omdat het nu eenmaal moet, maar eigenlijk interesseren de meeste vakken hen geen fluit, zien ze er het nut niet van in, hebben ze er geen zin in omdat ze dat na hun examen toch nooit meer gaan gebruiken of tegenkomen en hebben (vaak toch) dan ook minder goeie punten omdat ze zich maar matig kunnen motiveren om zich daarvoor in te zetten.

Kan ik eigenlijk inkomen. Ik vroeg me af wat ik ooit geleerd had in het lager, middelbaar of hoger wat ik nog gebruik (behalve lezen en rekenen dan) óf wat echt nuttig is voor iedereen, voor “later als je groot bent”…

Het eerste wat me te binnen schoot (ook al gebruik ik dat zelf niet) was raar genoeg die les over het drie-velden-systeem. (Ik weet ook niet waar dat vandaan kwam. Waarschijnlijk omdat voedsel toch één van de basisbehoeften is, ook al kopen de meeste mensen hun eten in plaats van zelf te kweken. (Behalve bessen en dergelijke: ik ook, hoor.))

Ooit hebben we geleerd over het drie-velden-systeem in de landbouw, een systeem dat het effectiefst was voor een goeie oogst. Het eerste jaar zette je op veld één bijvoorbeeld granen, op veld twee andere gewassen en veld drie liet je braak. Het tweede jaar op veld één andere gewassen, veld twee braak, veld drie granen. Het derde jaar veld één braak, veld twee granen, veld drie andere gewassen. En dan weer opnieuw.
Dat, zo hadden we geleerd, was het productiefst.

En zo heb ik iets gevonden wat verklaart waarom ik zoveel afwisseling nodig heb.
Verschillende activiteiten, afgewisseld met rustige momenten. Dan ben ik het productiefst. Ik ben dus eigenlijk gewoon een drie-velden-systeem.
(Of misschien eerder een twintig-velden-systeem of zo. 😄)