Ik snap de logica weer niet…

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Eigenlijk heb ik niet echt zin om te schrijven.
Toen ik wakker werd, had ik nochtans meteen al een halve blog in mijn hoofd over wat we de afgelopen dagen gedaan hebben, maar ik ben niet meer in de stemming.

Ik heb het mezelf aangedaan, door vanochtend te kijken wat ze nu weer beslist hebben op het overlegcomité. Tenslotte moest ik toch weten of ik nog mag masseren of dat ik weer de boel mag sluiten.

Ik heb geluk. Mijn sector wordt (voorlopig althans) met rust gelaten. Ik kon er maar half blij om zijn. Mijn hart gaat uit naar de anderen die wél moeten stoppen met hun passie, met wat hen blij en gelukkig maakt.

Ik snap de logica weer niet.
Soms denk ik dat ze een spel spelen, je weet wel, dat ze met hun dobbelstenen gooien en het aantal ogen die geworpen wordt bepaalt dan hun volgende stap.

Het lukt me even niet er rustig of positief onder te blijven.
Boosheid en onbegrip en kwade gedachten hebben vanochtend even de bovenhand.
Zet die ministers eens op minimumloon!
Laat hen eens telewerken en zoommeetings houden!

Ik heb het zó gehad met wachten tot heel dit gedoe over gaat…