Imposter syndrom genezen met muziek?

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

We hadden ontbijtbezoek. (Vindt niet iedereen even aangenaam natuurlijk, zo vroeg in de ochtend, ik vind het echter heerlijk, samen de dag starten…)
Aangezien ik nu geen vlees of vis meer eet (ja, sinds kort noem ik mezelf nu toch een echte vegetariër, ik krijg het gewoon echt niet meer binnen) kwam al snel de vraag of ik ook geen eieren of zuivel meer eet. Jawel, hoor, daar kan ik voorlopig niet zonder. Hoewel ik misschien ook ooit ga stoppen met zuivel, aangezien dat nu ook weer niet zó gezond is. Melk is naar mijn bescheiden mening niet zo goed voor elk.

Op de vraag waarom niet kwam ik zo meteen niet veel verder dan vertellen dat in de landen waar het meest melk gedronken wordt er meest osteoporose voorkomt. Op veel meer dan dat kwam ik niet direct.

Ik kreeg op slag weer last van imposter syndrom. “Zie je wel!” zei ik tegen mezelf, “Je weet niet waar je mee bezig bent! Je wil mensen info geven over gezonde voeding en een gezondere leefwijze maar dat kun jij niet!”

Maar natuurlijk is dat niet waar. Ik ben gewoon echt geen vlotte babbelaar. Zelfs als ik aan vrienden of familie gewoon iets wil vertellen dat ik meegemaakt heb, komt het er vaak in horten in stoten uit, stotterend en hakkelend, zoekend naar woorden, terugkerend omdat ik iets vergeten was,…
Als ik me er bewust van ben, dan zeg ik: wacht, hé, even mijn gedachten ordenen, en dan lukt het wel om er een samenhangend verhaal van te maken. Helaas vergeet ik dat vaak, in de drang iets te willen vertellen…

Niet moeilijk dat mensen soms zeggen dat ik al schrijvend wel iemand anders lijk. Dan kan ik het even laten bezinken, wat ik wil vertellen en hoe. Nadenken hoe ik de beelden en gevoelens die naar bovenkomen kan vertalen naar woorden. Mijn tekst herlezen en nog een zinnetje bijvoegen of weglaten, een dt-fout corrigeren (daar heb je al babbelend dan weer geen last van natuurlijk), een woord vervangen door een beter woord, opzoeken of ik me dat gezegde wel juist herinner, punten en komma’s aanpassen voor een duidelijker, verstaanbaarder geheel,…

Maar nu heb ik toevallig gevonden hoe ik alles als parate kennis naar buiten kan brengen!

Ik was wat aan het zappen toen ik plots op The Fresh Prince Of Bel-Air terecht kwam. Waw! Zenden ze dat weer uit?! Hoe lang is dat al niet geleden?! Ik bleef hangen. Nostalgie.

Dochterlief kwam binnen, keek enkele seconden naar het TV-scherm en vroeg waar die serie over ging.
“Over een jongen die eigenlijk in een armer deel van Amerika woonde, minding his own business, en… (mijn hersens waren razendsnel aan het zoeken naar hoe ik het verhaal het snelst en duidelijkst kon uitleggen, maar het lukte niet, en toen kwam helemaal vanzelf plots dit eruit:) 🎵when a couple o’ guys, they were up to no good, started makin’ trouble in the neighbourhood, I got in one little fight and my mom got scared, she said you’re moving with your auntie and uncle in Bel Air🎶, en toen kwam hij dus bij rijke mensen terecht en is er constant een soort culture clash.”
En ze snapte het.

Ik moet dus gewoon rapliedjes maken van alle info die ik wil kunnen delen!

🤷‍♀️
🤣

(Óf ik voldoe hier, of op mijn praktijkpagina, gewoon al schrijvend aan mijn deeldrang.😊)