Je moet eerst eens in iemands schoenen staan voor je weet hoe iets voor die ander is

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Dochterlief geeft almaar meer aan dat ze zich niet goed meer kan concentreren op studeren, dat ze makkelijk afgeleid is.

Tja, je kunt je toch maar aan je boeken zetten, focussen en eraan beginnen, zeker?

Misschien moest ik toch maar eens in haar schoenen staan. Komt goed uit: we hebben dezelfde schoenmaat. (Mwa-ha-ha, superflauw mopje.)

’t Kan niet elke keer verwenuurtje zijn als ik haar naar school breng voor één examen, deze keer zou ik ook studeren terwijl ik op haar wachtte.

Iets wat al lang op mijn zenuwen werkt: ik vind de orgaanklok zó interessant, maar ik krijg het maar niet in mijn hoofd. Ja, waarom zou je ook de moeite doen: neem een boek of tik het in op Google en je vindt meteen wat je zoekt.

Maar nu zou ik eens mijn best doen, sè, als zíj zo hard moet studeren, zal ik dat ook eens doen. In een mooiere omgeving, dat wel: ik belandde weer in het park, waar ik niet kon afgeleid worden door de was en de vaat die luid roepen dat ze niet vanzelf proper worden. Makkelijk zat.

Ik zette me op het aantrekkelijkste plekje en begon eraan. Het ging goed, hoor! Superfocus.

Tien minuten later kwam er een groepje jonge lagere schoolkinderen toe, en een jongetje kwam vriendelijk en beleefd zeggen “Mevrouw, wij gaan hier voetballen.”.
Zo van: je móet niet weg, hoor, maar die bal gaat hier alle kanten op gaan, dus eh…
(Wel lief van hem dat hij me kwam waarschuwen in plaats van mij per ongeluk misschien als balstopper te gebruiken.)

Dus verplaatste ik me naar een ander plekje. Boek terug open, balpen in de hand om verder aantekeningen te maken, gó.

Zijn het mijn gedachten, of klinkt alles hier luider? (Ik was tenslotte niet de enige die naar buiten wou.)

Moh, kijk, hier staan niet alleen madeliefjes, maar ook veel klaver. Mooi!

En bíjtjes dat er op die klaver zitten! Is blijkbaar lekkerder dan madeliefjes…

Goh, ’t is hier precies toch maar frisjes, misschien zet ik me beter op dat bankje daar in de zon.

Zalig, zo hoog, die bank, kan ik mijn benen laten bungelen.

Och kijk, die tienermeisjes gaan naar dat plekje toe waar ik net zat, díe gaan koud hebben daar.

Oei, Dochterlief stuurt een berichtje dat ze al klaar is. Opruimen maar.

Long story short: geconcentreerd studeren is niet alleen maar een kwestie van gewoon focussen.

Ik zou kunnen zeggen in my defense dat een slaapkamer met bureau natuurlijk niet hetzelfde is als een park, maarre… was ik vroeger soms ook niet afgeleid van een vervelende vlieg, een koerende duif, mijn stylo die uit mijn handen vloog omdat ik ermee aan het prutsen was, een vliegtuig dat passeerde, een hongerke,…

Je eens in de schoenen van een ander plaatsen, ja, nuttig.

En nee, ik weet nog steeds niet perfect van buiten welke momenten aan welke organen gelinkt zijn, wanneer je bepaalde dingen best wel of niet doet, en welke emoties daarmee gepaard gaan (ja, lever, van 1u tot 3u, woede, die weet ik omdat ik jaren geleden vaak tussen die uren wakker lag ’s nachts, dat vergeet je niet).

Maar ik heb wel een ezelsbruggetje gevonden om de volgorde te onthouden:

LEVE LOgge DIKKE MAmMIe, HAar DUs, BLij NIEt BLOEDend met DRIE GALBLAzen. Slaat nergens op, maar zo onthou ik
1-3u: lever
3-5u: longen
5-7u: dikke darm
7-9u: maag
9-11u: milt-pancreas
11-13u: hart
13-15u: dunne darm
15-17u: blaas
17-19u: nieren
19-21u: bloedsomloop
21-23u: drievoudige verwarmer
23-1u: galblaas
Meer weten? Google het lekker zelf!

Oké, oké, ik ga erop studeren, zodat ik het eindelijk zelf kan uitleggen.
In de vakantie, wanneer ik rust en tijd en vooral geen tijdsdruk heb. Als ik iets geleerd heb uit dat schoenengedoe is het dat je daarvoor best voor optimale omstandigheden zorgt. Was ik even vergeten.
En nu: optimale omstandigheden helpen vinden voor haar.

Kan een afbeelding zijn van boek en buitenshuis