Leren is leuk!

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Ik vertelde een tijdje geleden aan iemand dat ik me graag bezig hou met schrijven, masseren en zelfstudie.

Vond ik wel goed gevonden van mezelf, zelfstudie.
Een fancy woord voor over van alles en nog wat lezen, opzoeken, uitproberen,…

Deed me dan weer denken aan die keer dat ik eens tegen mijn ventje zei dat ik me soms een opgever voelde.

Ha ja, dan zocht ik eens een week op over kruiden, las ik een week over etherische olie, herhaalde ik enkele dagen Bach Bloesems, probeerde ik een maand bepaalde rustgevende oefeningen uit, verdiepte ik me in de kracht van voeding, dan gebruikte ik enkele weken het onkruid uit de tuin om mee te koken, dan las ik weer over fysionomiek, enzovoort, en dan later nog eens alles weer opnieuw en misschien nog iets extra…

Dat maakt je geen opgever, antwoordde hij, je hebt gewoon heel veel interesses…

Da’s waar. Er is nog zóveel dat ik wil kunnen en kennen!
En ik heb gewoon ook graag afwisseling.

Onlangs heb ik trouwens nog eens echt les gevolgd. Was ik eigenlijk helemaal niet van plan.
Dat kwam zo: een vriendin belde dat ze wist van een cursus die haar wel wat voor mij leek waar last minute nog een plaatsje mocht ingevuld worden.

Ik heb eerlijk gezegd getwijfeld. Een héle dag concentratie? Een héle dag in het geroezemoes van een klas?
Toevallig (is iets toeval of valt het je toe?) stond er de drie dagen erna niets in de agenda en de rest van de week was ook redelijk kalm, dus was er wel tijd om te recupereren. En mijn man had die dag net de auto nodig, dus hij zou me dan brengen en halen, moest ik dan ook geen energie aan besteden. En het was overdag en niet elke week. En het belangrijkste: het leek me inderdaad héél interessant!

Ik ben die dag ’s middags naar buiten geglipt om mijn lunch in mijn eentje in rust en stilte te eten, en ik was ’s avonds zodanig op dat ik om half zeven al in bed lag, en die week erna kon ik inderdaad wel goed gebruiken, maar het was het helemaal waard!

Ik was vergeten hoe leuk ik dat vond, naar iemand luisteren die zó begeesterd over zijn vak vertelt, over een materie die ik zelf reuze interessant vind…

Ik denk dat ik nooit ga stoppen met leren. Of het nu zelfstudie is of eens les volgen.
Als ’t God belieft, zoals mijn ene memé weleens placht te zeggen, tot ik hoogbejaard ben!

Oeoe oeoeoe…! (bedacht ze plots enthousiast)
Stel dat het echt zo is dat je meerdere levens hebt, zou je dan de kennis die je in dit leven opdoet kunnen meenemen naar het volgende?