Maandstonden

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Vanaf een bepaalde leeftijd is dat geen reden meer om niet mee te doen aan de zwemles.

Je moet maar een tampon gebruiken.

Ik weet nog hoe vies en vreemd en invasief ik dat toen vond. Maar ja, het moest van de leerkracht en iedereen deed dat, dus…

(Niet voor het eerst en ook niet voor het laatst dat ik iets wat van mij verwacht werd raar of ongemakkelijk of niet nodig vond terwijl anderen het maar normaal vonden…)

In reclame zie je ook niet anders, hé: met het juiste menstruatiemateriaal kun je alles! Werken, uitgaan, sporten, ja, zelfs zwemmen!

Blijkbaar gebruik ik niet dat wonderbaarlijke maandverband dat er bij de vrouwen uit die filmpjes voor zorgt dat ze geen buikkrampen, rugpijn of vermoeidheid voelen…

Ik doe, vooral die eerste dag, liever rustig aan, soms zelfs met een warmwaterkruik in bed of de zetel.

Wat natuurlijk abnormaal is in deze maatschappij, we moeten doordoen, blijven meedraaien.

Ik vraag het me soms af… Als mannen ook elke maand dagenlang zouden bloeden, met bijbehorend ongemak, zou er dan niet allang een bij wet vastgelegde, op vertrouwen gebaseerde toegestane afwezigheid zijn? Of een soort gedoogdag, dat het allemaal niet zo snel moet…

Ik wil hier niet de feministe uithangen, hoor, ik ga niet klagen dat mannen het op dat gebied makkelijker hebben.

Wij hebben een extra ontgiftingsorgaan dat maandelijks afvalstoffen uit ons lichaam verwijdert.

Maar vooral: wij hebben het grote privilege kinderen op de wereld te kunnen zetten.

Daarom alleen al vind ik het minder erg.

Alleen zou het aangenaam zijn als we meer zachtheid en begrip zouden mogen ontvangen. Van onszelf en van onze omgeving.

(Nu ja, dat mag altijd en overal en van en voor iedereen natuurlijk!)