Mijmeringen, van TV-programma’s naar de brousse

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Zap je wel eens verder dan de bekendste zenders? Die zijn misschien nog interessanter. Discovery, National Geographic, Animal Planet, History Channel,…
Zelfs bij TLC blijven we wel eens hangen. Niet voor Say Yes To The Dress, maar wel als het over Tiny Houses gaat.

Dan sla ik aan het dromen. Als wij eens een Tiny House zouden bouwen, ergens in the middle of nowhere?
Gooi daar nog een programma bij over mensen die volledig zelfvoorzienend en off grid gaan leven, en dan ga ik nog meer dromen…

Wat moet het zalig zijn, zoveel rust en stilte om je heen, alleen natuurgeluiden…
Niet (of maar weinig) moeten gaan werken omdat je zelf voor alles zorgt…
Ik zie het al helemaal voor me, en met zo’n wastrommel die je al fietsend in beweging brengt en al!

Maarre…
Hoewel ik graag alleen ben
O, nog iets wat ik net bedenk, in zo’n Tiny House zit je natuurlijk constant samen (allee, als ’t onweert bijvoorbeeld, ‘k zeg maar iets), dan zou het gedaan zijn met enkele uren per dag alleen thuis bezig zijn (of net niet bezig zijn), waar ik zo’n nood aan heb.
Ach ja, dan zetten we een megagroot tuinhuis bij en maken daar een woman cave van. (Wat? Moet niet altijd een màn cave zijn, toch?)

Maar wat ik wou zeggen: hoewel ik graag alleen ben, zou ik het toch missen om zomaar naar vrienden en familie te kunnen. Want we zouden dan uiteraard geen auto meer hebben.
Ach ja, misschien zouden we er zó iets moois van gemaakt hebben dat ze met veel plezier altijd zelf komen. Barbecuetje of picknick in onze sprookjestuin…

Wat wél een probleempje zou zijn: ik heb niet echt groene vingers. Kruiden en bessen plukken is nog iets anders dan elke dag volledig in je eigen eten voorzien.
Ach ja, misschien moet ik gewoon een pot groene verf kopen en mijn vingers erin doppen, zou dat helpen?

(En: ik zou het ook missen om de zoveel weken eens naar de frituur te kunnen.😁)

Mijn fantasie gaat uiteraard altijd wel nog verder:
Stel je voor dat ik in zo’n wilde stam geboren was, dan was ik daar gewoon mee opgegroeid, in je eigen voeding voorzien, die mensen leven in, met en van de natuur!

Zonder elektrische apparaten, zonder sociale media, maar met elkaar.
Zou het echt zoveel beter zijn, hier in de “beschaafde” wereld?

Dan zou ik uiteraard geen blogs kunnen schrijven, maar wie weet zouden we dan ’s avonds met de hele stam aan het kampvuur elk om beurt zitten vertellen, over alles wat we die dag meegemaakt hebben…

Als er daar dan ook nog één iemand tussen zit die graag patatten bakt voor anderen, is ’t helemààl in orde!😄