Niet oordelen

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Leven en laten leven, weet je wel.
Iedereen is anders, iedereen heeft een eigen achtergrond, iedereen heeft zijn eigen verhaal. Iedereen heeft een eigen mening, een eigen manier van doen en denken. Er is altijd wel een reden waarom iemand doet wat hij doet en zegt wat hij zegt.
En dat is helemaal prima. Hoef ik niet over te oordelen.

Toch merk ik soms van mezelf dat ik het doe. Over iemand of een situatie of reactie of weet ik veel oordelen. Omdat het niet is wat of hoe ik het zou doen.
Zodra ik besef dat ik dat doe, draai ik het om. Bekijk ik het van de andere kant. Plaats ik me in de schoenen van die persoon. Denk ik een goeie gedachte. Zoek ik er iets positiefs achter.

Dat gebeurt zelfs wel eens met kleine dingetjes. Zoals laatst in de brillenwinkel.
Met mijn aangedampte bril zag ik bijna niets, maar ik hoorde een eindje verderop een vrouw zeggen dat ze eigenlijk al even geen bril meer droeg omdat haar zicht weer goed was, maar dat ze toch terug een bril wou, met gewone, neutrale glazen.

De eerste gedachte die door mijn hoofd ging was: Maar allee! Wie doet dat nu?! Dat zou ik nooit doen! Ik zou juist blij zijn dat ik van mijn bril af ben!

Direct daarna dacht ik: Wie ben ik om daarover te oordelen? Ze zal wel haar redenen hebben. Wie weet wat daar achter zit? Ik weet niet wat zij meemaakt of meegemaakt heeft. Als dat voor haar belangrijk is, dan ís dat belangrijk.

Het voelt eigenlijk goed om de dingen zo te bekijken. Niet oordelen. Veel rustiger.

(En leuker. Want wie weet was ze wel een superheld die zich Clark Kent-gewijs met een bril en een ander kapsel wil vermommen om in haar privé-tijd niet herkend te worden!)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.