Nu durf ik dat eindelijk zeggen

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Daar zat ik dan, met gesloten ogen, met mijn handen netjes in Gassho Mudra en een verwachtingsvolle kriebel in mijn buik.

Ik dacht dat ik iets helemaal anders zou voelen. Kweenie. Bliksemschichten langs mijn energiebanen. Licht zien, me licht voelen. Iets spiritueels.

In plaats daarvan hoorde ik plots een enorm getuut in mijn hoofd. Een andere toon dan normaal. Een hogere, fijnere toon.
Mijn handen voelden ineens alsof ze dubbeldik werden. Ik durfde niet te piepen.
Daarna deed mijn hart even raar, een drukkend gevoel, alsof ik even niet meer kon ademen ook.
Dan heel kort een drukkend gevoel aan de sinussen.
En een borrelend gevoel in mijn darmen, maar dan zonder het borrelen.
Heel raar allemaal.
Na een minuut of tien stopte het getuut, voelden mijn handen weer normaal. Het was gebeurd.
Ik bleef nog even zitten en begon ferm te boeren. (Ja, sorry, als ’t komt, dan komt het.)

Dat was het. Mijn reiki-inwijding. Spannend. Want nu begint het eigenlijk pas.

Ik heb de aanbevolen reiki-kuur, vier dagen na elkaar de volledige zelfbehandeling, ook al gedaan.


Net als hierboven: ik had bepaalde verwachtingen. Die niet kwamen.


Toch merkte ik al snel veranderingen, mijn leraar zei het tenslotte al: zelfs als je het niet meteen voelt, reiki doet altijd íets.
Zoals die middagdip waar ik al even weer last van had: die werd met de dag minder.
Zoals mijn ochtendhumeur dat normaal de kop op steekt als ik een volle maans slechte, rusteloze nacht gehad heb en gewekt wordt door de wekker en zomaar de ochtendroutine ingegooid word: dat was er deze keer quasi niet, ik liep niet chagrijnig rond en had fut genoeg om erin te vliegen.
Zoals na twintig minuten rechtstaan van mijn meditatiekussen zonder last te hebben van mijn gewrichten of slapende benen.
En nog wel een paar dingen. Ik had nooit durven denken dat ik al zó snel verschil zou voelen.

Ook tijdens mijn massage. Verschillende mensen hadden al gezegd dat ik heel energetisch masseer. Ik durfde het in mijn praktijk niet zo benoemen, want ik wist zelf niet goed wat dat dan wel was. Ik voel wel eens tintelingen en krijg wel eens warme handen als ik me erop concentreer, maar verder…

Gisteren had ik een klant voor massage en ik voelde merkelijk verschil. Voor ik begin scherm ik me altijd af en daarna verbind ik mij in gedachten altijd met de aarde en het universum. Dat deed ik nu ook. Voelde voor mij hetzelfde als anders.

Het was tijdens de massage dat ik andere dingen begon te voelen. Op pijnlijke plekken zinderden mijn handen ongelooflijk en het voelde alsof het wegstroomde doorheen mijn benen. Een heel vreemde ervaring als je dit voor het eerst meemaakt. Vóór ik weer kon beginnen twijfelen of het mijn fantasie was, benoemde de klant het zelf ook: een gevoel alsof ze stralen voelde (op een gòeie manier, hoor, werd ik gerustgesteld) en alsof de pijn weggezogen werd.

En dat allemaal zonder zelfs reiki toe te passen… Wat gaat er dan later nog volgen?

Ik ga eerst even verder met gewoon voor mezelf zorgen met de reiki. Aan mezelf werken en zien wat het nog allemaal doet en verandert voor me. Aan de slag met de oefeningen en meditaties die mijn leraar meegaf.
En pas als ik voel dat de tijd rijp is, ga ik beginnen oefenen op wie wil in mijn gezin. Om het dan later te kunnen toepassen in mijn praktijk.

Want dat komt. Ik voel het.
Na mijn zelfbehandeling van vanochtend voelde ik een intense dankbaarheid. En alsof ik weer een stap dichter ben bij het ontdekken van mijn levensdoel…

Ik begin met “energetische” bij “ontspanningsmassages” te schrijven bij mijn aanbod.
Want nu ik het na al die tijd zelf echt, en bewust, gevoeld heb ben ik er ook eindelijk zelfzeker over. Nu durf ik dat eindelijk zeggen: ik geef energetische ontspanningsmassages!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.