Oneindige, onuitputtelijke liefde

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Herinneringen…
Ze kunnen je plots zomaar bespringen, getriggerd door om het even wat.

Bij mij zijn het vaak geuren die iets oproepen.
Of muziek.

Zo hoorde ik onlangs nog eens You’re Beautiful van James Blunt.
Op slag keerde ik een goeie zestien jaar terug, naar die keer dat mijn man dat voor me zong.

Ik weet nog dat ik over mijn zwangere buik streelde en heel even dacht: Dat zal dan één van de laatste keren zijn dat hij zoiets voor mij zingt. Straks gaat al zijn liefde en aandacht naar ons kindje.

Er ging inderdaad héél veel liefde en aandacht naar ons baby’tje, zo hoort het ook.
Maar ik ontving er niet minder om.
Het leek wel alsof er tonnen liefde en aandacht bijgekomen was!

Een tweetal jaar later was ik dat blijkbaar min of meer vergeten. Toen ik voor de tweede keer zwanger was. Toen dacht ik: ik hou zó ongelooflijk veel van het kindje dat er al is, hoe kan ik ooit evenveel houden van een tweede? Ik was ergens een beetje bang dat er niet genoeg liefde zou zijn…

Maar… natùùrlijk… was het alsof er tonnen liefde en aandacht bijgekomen was!
Uiteraard zag ik onze jongste even graag als onze oudste…

Ik dacht toen nog dat het wel zo moest zijn dat er met elke geboorte van een kindje ook een soort geboorte van extra liefde moest zijn…

Maar eigenlijk… Zou het niet vanzelfsprekender zijn dat er gewoon een oneindige Liefdesbron is waar we uit kunnen putten?

Tenslotte kunnen we van nog veel meer houden dan alleen maar ons gezinnetje…