Ook een manier om het te leren

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

“Dat was niet slim, mama!”

Jah…

Ik heb de kindjes al van kleinsaf geleerd dat ze altijd moeten oogcontact maken met de autobestuurders als ze de straat willen oversteken, ook als ze aan een zebrapad staan.
En zelfs als de chauffeur naar hen kijkt, dat ze moeten wachten tot hij of zij teken doet dat ze mogen oversteken, want iedereen kan wel eens verstrooid zijn en kijken zonder echt te zien.

Dat gezegd zijnde, ik wou een drukke straat oversteken, zo één waar tussen de twee rijstroken een beetje plaats is om als overstekende voetganger of fietser even te wachten als je halverwege bent, omdat je wegens het vele verkeer vaak niet in één keer over geraakt.

Tot mijn stomme verbazing stopte er meteen een auto toen ik wou oversteken, meestal moet je daar toch een tijdje wachten voor dat gebeurt. Hij glimlachte en knikte vriendelijk en gebaarde met zijn handen dat ik mocht oversteken. (Ik glimlachte uiteraard terug, en stak mijn hand op voor ik doorstapte naar het middenstuk van de straat.)

Daar was ik zodanig goedgemutst door, toen ik keek naar het verkeer dat van rechts kwam en zag dat de chauffeur die aan kwam rijden recht in mijn ogen keek, stapte ik vrolijk door, er van uitgaand dat ook die man mij direct wou doorlaten.

Dat was dus verkeerd ingeschat…

Dus ja, de zoon had wel gelijk toen hij achteraf zei dat dat niet slim was van mij, want ik heb na het oogcontact niet gewacht op een glimlach, een knikje, een handgebaar.

Ik vertelde het wat later ook aan mijn man, Zoonlief was intussen al met iets anders bezig. Ik zei: had één van de kinderen zoiets gedaan, ik had hen ferm onder hun voeten gegeven!

“Jà”, zei de zoon (want zoals je weet horen kinderen die met iets anders bezig zijn tóch alles wat je zegt, tenzij het iets is waarvan je zou willen dat ze het horen, dan niet😄), “ik wéét het, daarom dat ik het ook eens wou zeggen, dat dat niet slim was!”

Tja. Kinderen leren natuurlijk meer van wat je doet dan van wat je zegt, hé.

(Ik heb toch maar mijn gebruikelijke grapje wanneer ik iets verkeerd doe gelaten, misschien was dat hier een beetje misplaatst. Normaal zeg ik dan al lachend dat ik het gedaan heb om te tonen hoe het níet hoort…😁)