Over boeken en kapsels en zo

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Ken jij ook mensen die de euro nog omrekenen naar Belgische franken?

Zelf doe ik dat niet, maar ik betrap mezelf er soms op dat ik wel eens op een andere manier bedragen omreken.

Als ik bijvoorbeeld toch eens op een slecht moment om boodschappen ga (ladies, you know what I mean, right?) en met brol thuiskom omdat ik het op dat moment niet kon laten, denk ik achteraf gegarandeerd: met dat geld had ik evengoed een boek kunnen kopen, heeft mijn lichaam ook niets aan, maar mijn geest des te meer.

Of toen ik voor dat feestje naar de kapper ging om die paar zilveren glitters die uit mijn hoofd groeien nog eens professioneel te laten camoufleren: daar had ik zeker drie boeken voor kunnen kopen!

Vind je trouwens ook niet dat je veel te weinig vrouwen op TV en in de boekskes ziet die hier en daar een grijs haartje hebben? Nee, we moeten er vooral jong en goed gekapt uit zien. (Ofwel meteen helemaal grijs of wit. (Wat ik eigenlijk ook wel mooi vind, dus als het zover is…))

Ik hoor en lees hoe langer hoe vaker (in heel andere omstandigheden, dat wel) “dit eindigt als we allemaal nee zeggen”.
Zou dat ook werken met haar kleuren? Eerst een paar durvers, of mensen die het helemaal beu zijn, en dan steeds meer en meer, tot men het normaal begint te vinden?

Ik doe maar half mee, vrees ik. Soms doet het me een hele tijd niets, tot het op mijn zenuwen werkt, en dan toch maar…
Ik vind het namelijk zelf ook leuk om er af en toe eens jonger en helemaal anders uit te zien. (Ook de krullen moeten er dan een paar dagen aan geloven!) En dan heeft mijn man eens een andere vrouw in huis zonder dat hij een andere vrouw in huis moet halen. 😂

Laat mij nu en dan toch maar eens ijdel zijn. (Dat gebeurt zodanig weinig dat ik dan de eerste dagen na dat kappersbezoek telkens wat trager ga langs elke spiegel die ik passeer, verbaasd naar mijn andere zelf kijkend.)

Zouden daar eigenlijk ook boeken over bestaan, over dat soort gedrag?
Ik zoek wel in de bib.