Over een heetgebakerd fornuis en vakantiekoken

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Gisteren begon heel winderig. Het gaf me een herfstig gevoel. En ik kreeg zin in herfstig eten voor ’s middags. Ik maakte drie soorten puree: van gewone aardappels, van zoete aardappels en van pastinaken, voor elk wat wils. Met kikkererwten. Genoeg voor twee keer, hoefde ik vandaag niet meer te koken. (Of allee, ‘k wou er nog worst bij bakken voor mijn huisgenoten, hoefden ze geen twee keer na elkaar peulvruchten te eten.)

Of ze akkoord zouden gaan met mijn menukeuze? Ik heb hen niet horen klagen. Wie blijkbaar niet akkoord ging was mijn fornuis. Hij werd er zowaar heetgebakerd van. Ik kwam per ongeluk aan de zijkant van mijn kookplaat en die was gloeiend heet! Toen voelde ik voorzichtig aan de rest van mijn plaat, van ’t zelfde, ik brandde mijn handen bijna. Knoppen, idem, handvatten van mijn potten, idem! Wat was me dat? Vond-ie het te warm om zoiets klaar te maken?

Na een tijdje was de plaat weer afgekoeld. In de late namiddag besloot ik nog wat gember-kurkuma-thee te maken en weer liet-ie weten dat hij daar niet mee akkoord ging. Zodra het goed en wel kookte liepen we allemaal te hoesten, we voelden iets heel irriterends in onze keel. Bleek dat er iets vrijkwam van het deel van het fornuis waarop mijn pot stond te koken. Iets toxisch, leek me.

Lap. Gedaan met mijn kookplaat, hij heeft zijn beste tijd gehad. Mocht ik een nieuwe gaan bestellen. Wat voor mij, vasthouder aan het gekende en moeilijke, trage beslisser, niet makkelijk was. Inductie of blijf ik bij keramisch? En welk merk? (Ik koos toch terug voor keramisch, hoor, daar kan ik goed weg mee en anders mocht ik misschien nog kijken voor andere potten en pannen ook.)

Toen ik thuis kwam en zei dat we heel misschien over twee weken een nieuwe kookplaat zouden hebben vroeg er ééntje: ‘Oei, hoe ga je dan eten klaarmaken?’

De andere twee zagen geen probleem: ‘Pita halen!’, ‘Pizza in de oven!’, ‘Frietjes in de frietpot!’, ‘Barbecue!’,…
(Dat ik hielp meedenken met ‘Rijst en groenten in de stoompot!’ hebben ze niet gehoord, hoor…)

Is het heel raar dat ik hier weer de leuke kant van zie? Het voelt een beetje als in een vakantiehuisje, waar je je ook soms moet behelpen met wat er is.Dus het wordt de komende weken vakantiekoken. ’t Is eens iets anders.(Als ze maar niet denken dat ik geen rauwe groenten op tafel ga zetten voor bij hun frieten of barbecue!)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.