Over “maar” en over “reacties”

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Ik moest gisteren denken aan die blog waarin ik over de kracht van het woordje “maar” schreef. Dat dat ene kleine woordje alles ontkracht wat je daarvoor zei.

Ik gaf toen dit als voorbeeld:
Ik wou gaan wandelen maar het regende.
versus
Het regende maar ik ben toch gaan wandelen.

Dat heb ik namelijk gedaan, in de regen gewandeld, het begint precies een gewoonte te worden.

Ik geef het toe, in mijn eentje doe ik dat niet zo vlug, maar (haha, mààr!) als iemand mij uitnodigt voor een wandeling trek ik me dat niet aan. Tijdens geanimeerde gesprekken merk je daar amper iets van. (Allee ja… Je weet wel wat ik bedoel…)

En als je thuiskomt: natte kleren uit, pyjama aan, theetje (of ne warme choco!) en nagenieten van sociaal contact, in de natuur, mét beweging. Zalig.

(Ik ben trouwens met de fiets geweest, ter compensatie van al die hoge pieten die met een privé-jet naar de klimaattop gereisd zijn om te bespreken wat wij moeten doen om de wereld te redden. 😉)

Mijn gesprekspartner van gisteren heeft heel wat interessants verteld.

Wat het meest van al is blijven hangen is dit:
Dat je zelf kiest hoe je op iets reageert.
Met welke bedoeling de zender zijn boodschap ook stuurt, de ontvanger hoeft daar niet per se (op een bepaalde manier) op in te gaan. En misschien is er ook helemaal geen bedoeling. Soms gaat het niet om de ontvanger, maar gewoon om een uiting van de gevoelens en gedachten van de zender.

Als één persoon hetzelfde zegt tegen tien andere personen, kun je tien verschillende reacties krijgen. Boosheid, verdriet, frustratie, teleurstelling, angst, begrip, empathie,… Het kan dat men erom lacht, dat men roept, stil blijft, relativeert, negeert,…

Da’s toch eentje die ik ga onthouden en meer ga proberen toepassen.
Nu meer dan ooit, eigenlijk.

Dat ik me niet op stang laat jagen, of andere emoties laat ontlokken die niet van mij zijn.
Dat ik voel wat erachter zit.
Dat ik in mijn eigen kracht blijf staan.

Ook al is dat niet altijd even makkelijk, ik zal mijn best doen om me elke dag opnieuw bewust te worden/blijven van hoe en waarom ik reageer…