Over tinnitus

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

(’t Is weer een hele lange, hoor, vandaag…)

Vorige maand werkte het gemompel van mijn tieners weer eens op mijn zenuwen. Ik kan er eigenlijk niet boos om zijn, want ik deed dat ook enorm op die leeftijd. Maar toch… Naast het gesuis en gepiep, geruis en getuut, gezoem en gebrom dat ik meestal in mijn hoofd heb, zijn ze voor mij dan extra moeilijk te verstaan.

Om hen te laten begrijpen waar ik het over had, zocht ik op YouTube een filmpje over tinnitusgeluiden. Ik luisterde heel stilletjes naar What Does Tinnitus Sound Like?
(https://www.youtube.com/watch?v=83laYgUtbv8&t=125s),
dat hoefde niet te luid want ik wou hen er ook niet mee ambeteren…

Al gauw was er een geluid dat niet te horen was, misschien waren ze dat er vergeten in te monteren? Ik zette het traagjes wat luider, hoorde nog steeds niets, maar zag de reactie van de kids, gevolgd door “Màma, moet dat echt zo luid?!”
Dat was er dus ééntje die ik niet kon horen omdat ik die sowieso al hoorde.

Er zijn trouwens verschillende zo’n filmpjes. Ik hoor (gelukkig) niet alle geluiden die ze afspelen, en niet alle geluiden die ik hoor worden afgespeeld. Maar het geeft wel een idee wat het is.
(Niet dat dat lang geholpen heeft tegen het gemompel.)

Ook vorige maand:
Sinds ik ooit eens voor we op vakantie vertrokken een Happinez Magazine kocht, staat die voor mij gelijk aan ontspanning en me-time, en als vanzelf kocht ik er vanaf dan altijd wel eentje in de zomer. Dus toen ik in juni een boekhandel passeerde, stapte ik er binnen om weer eentje aan te schaffen.

Raar genoeg trok die me deze keer niet echt aan. Ik werd naar wat verder getrokken en zag een Psychologie Magazine staan. Oké, eerst de titeltjes lezen…Die spraken me wel aan. En het laatste titeltje dat ik las al helemaal!: Dossier tinnitus: je kunt oorsuizen leren beheersen. Meenemen!

(Er hing bij de kassa’s trouwens een mooie stoffen draagtas die helemaal bij mij paste! Er stond op: It’s not hoarding if it’s books! Ik heb hem niet meegenomen, we hebben er al genoeg, en het zou wél hoarding zijn als het zakken en tassen zijn, zeker?)

Thuis las ik meteen het interview met Olav Wagenaar, klinisch neuropsycholoog uit Nederland, waarin hij onder andere laat weten dat oorsuizen niet te genezen is, maar wel te beheersen.

Hij is moderator van de Facebook-groep Eerste Hulp Bij Oorsuizen/tinnitus. Ik heb me meteen lid gemaakt.
Daar ontdekte ik dat er wel meer mensen zijn die hun oorsuizen in heel hun hoofd hoorden en niet alleen links of rechts. (Want tot nu toe had ik het gevoel dat ik raar bekeken werd als ik dat vertel, alsof dat niet kan…) Dus dat was al een troost.

Iemand vertelde daar ook dat er speciale hoorapparaten bestaan die dat getuut eruit filteren. Moet ik het eens over hebben tijdens mijn volgende controle-afspraak bij de oorarts, als dàt zou kunnen!

In het interview werd ook zijn boek vermeld: Eerste hulp bij oorsuizen.
Ik koop enkel boeken als ik ze geregeld ga herlezen of als ik ze voor het gemak wil hebben om af en toe eens vlug iets in op te zoeken, anders kijk ik of ik het in de bib kan vinden. (Waarna ik het soms alsnog koop omdat ik het zo interessant vond.)

Deze vond ik niet in de bib, maar ik ontdekte er wel verschillende andere over het onderwerp. Ik was benieuwd of ik nieuwe dingen zou leren, en anders zou ik ook al blij zijn met (h)erkenning. Ik nam Over Tinnitus mee, van Bart Vinck en Karel Vingerhoets.

Ik ben nog maar halverwege, dus ben ik nog niet aan de behandelmethode. Wat ik hier trouwens toch niet zou mogen delen. (Is dat geen broodroof?)
Ik ben echt curieus of er nog andere dingen zijn die zouden helpen bovenop wat ik zelf al doe.

Zoals stressbeheersingsoefeningen, relaxatietechnieken en mediteren. Ook preventief!
Lawaai, drukte en stress zoveel mogelijk vermijden.
En als vermijden niet lukt: recuperatietijd inplannen/nemen. Rusten en opladen.
Geconcentreerd bezig zijn. Dat werkt in beide richtingen: soms is het getuut in mijn hoofd zó luid dat ik me niet kan concentreren, maar soms ben ik ook zo geconcentreerd bezig dat ik niet op het getuut let.
En mijn ANC koptelefoon, hé… Die zou ik niet meer kunnen missen! Om het geluid in mijn hoofd te overstemmen als het te erg is, of om geluiden van buitenaf buiten te sluiten.
O, en mijn osteopaat niet vergeten. Als ik het niet alleen kan, dan werkt een afspraak bij hem enorm ondersteunend, een flink duwtje terug in de goeie richting.

Ik heb al verschillende dingetjes in het boek gelezen die toch een soort troost boden, één daarvan was dat lawaai wel degelijk op het zenuwstelsel, op heel het lichaam kan werken. Dat ondervind ik ook als het teveel is/was. Hartkloppingen, trillen, vermoeidheid,… Leuk om te lezen dat ik dan toch niet zó abnormaal ben.
(Op dat gebied dan toch.😄)

Vorige week viel de BOTsing van het derde kwartaal in de bus, het blad voor ouders met tieners van de Gezinsbond.
Daar ging het óók al over tinnitus! Daarom besloot ik erover te schrijven, dat kon toch geen toeval zijn!

Aan het woord professor dr. Bart Vinck, hoofddocent audiologie en tinnitus-expert (en dus ook schrijver). Hij startte in Brugge ON-GEHOORD, expertisecentrum voor tinnitus en hyperacusis.
(Da’s nog zoiets ambetants, hyperacusis of overgevoeligheid voor geluiden. Dat beide soms samengaan. Als een periode van keiluide tinnitus samengaat met een periode van enorme gevoeligheid voor geluid is dat om zót te worden, want je kunt er niet voor weglopen… Wat preventie dus des te belangrijker maakt!)

Als je daar meer over wil lezen: www.ongehoord.com
Of dat boek dus, om mee te beginnen.

Excuseer dat ik zo abrupt stop met schrijven, mijn verder-lees-drang speelt op.