Regels

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Ik ben, dat wist je al, iemand die de regels volgt.
Ik hou me aan snelheidsbeperkingen, ik geef de weinige inkomsten die ik heb netjes aan, ik draag een mondmaskertje waar dat verplicht is,…
Het zit er diep ingebakken bij mij: braaf zijn, doen wat moet, want anders…

Er is echter één uitzondering waar ik mijn voeten veeg aan de regels:
als ik met mijn kinderen speel.

Al van jongsaf veranderen ze soms iets aan de spelregels, als dat het leuker maakt voor hen. Iets toevoegen, iets weglaten. Ik vind dat dat onder ons moet kunnen. Waarom niet, als ze dat samen afspreken en daardoor meer plezier hebben?

Laatst hadden we de kans om pingpong te spelen. We trokken er ons niets van aan of de bal eerst moest kaatsen, waar hij precies terecht moest komen, of je er nog mocht tegen slaan als het balletje een meter naast de tafel terecht kwam.

Het was vast enerverend voor de mensen die wisten hoe het eigenlijk wél moest, net zoals het voor mij vaak enerverend is als dingen niet gedaan worden zoals ik weet dat het eigenlijk beter zou zijn, maar dat negeerden we. We hadden veel te veel plezier.

Heen en weer rennen, gekke opslagen, nipte reddingen, af en toe een “rally” van zeven-acht slagen, ik heb me rot gelachen.
Buikpijn hebben van het lachen, meer zuurstof binnenkrijgen van het lachen, samen plezier maken, dat vind ik wel een goeie reden om me eens niet aan de regels te houden…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.