Repost blog dd 30/10/2018 over verpleging

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Ik schreef twee jaar geleden al dat er eigenlijk te weinig verplegend personeel is, omdat er gewoon geen budget voor is.
En dat ik daar mijn belastinggeld liever in geïnvesteerd zag, en in rusthuizen en scholen.
Hadden ze toen maar geluisterd, dan was het zorgpersoneel nu misschien iets minder overbelast…

30/10/2018 OVERHEIDSGELD GOED BESTEED
Ik moest gisterochtend naar het ziekenhuis voor een glucosetest. Bloed laten prikken is sowieso niet mijn favoriete bezigheid (van wie wel), maar deze keer had ik er echt geen zin in. Een hele voormiddag niet mogen eten of drinken, daar begon het al mee. De hele tijd moeten stilzitten, omdat ik geen extra suikers zou verbruiken. En vijf keer in drie uur tijd bloed laten afnemen.

Gelukkig werd ik ’s ochtends ontvangen door een heel lieve vriendelijke verpleegster die alles mooi uitlegde en me geruststelde. Ook tijdens de bloedafnames deden ze heel menselijk en deden ze hun best me een beetje af te leiden. (Want echt… ik heb iets met naalden…)
Dat maakte het allemaal niet leuker, maar wel lichter.

Toen ik begin september een weekje in het ziekenhuis lag was het me ook al opgevallen. Bepaalde verpleegsters gaven me telkens een iets opgewekter gevoel. Een meelevende blik, een vriendelijk woord, even de bovenarm aanraken (klinkt misschien raar, maar de laatste maanden doen veel mensen dat, en dat geeft me telkens zo’n gesteund, begrepen gevoel). Vergeleken met degenen die (sorry dat ik het zo zeg, maar zo komt het over) als een robot binnenkomen om te doen wat ze moeten doen… Dan voelde ik me een nummer, de volgende op de lijst en dan voelde ik me op één of andere manier nog zieker.

Vroeger dacht ik nog dat dat aan het karakter lag (waarschijnlijk ergens ook wel een beetje). Of dat ze professionele afstand bewaarden om zichzelf te beschermen (wat ik ook wel begrijp, ik ben zelf ook een emotionele spons die alles opneemt).
Maar ik ga er eigenlijk van uit dat het vooral uit tijdsgebrek is. Wie heeft nu tijd voor een babbel als je met zo weinig personeel zo veel zieken moet verzorgen? Nochtans kan een babbel heel veel doen. Ik ben er bijna zeker van dat mensen sneller zouden genezen als ze meer aandacht zouden krijgen.

Daarom dat ik al een hele tijd loop te verkondigen dat de overheid beter eens meer geld zou investeren in meer personeel in ziekenhuizen, en liefst ook in rusthuizen en scholen. Je zou de mensen nogal eens zien veranderen en openbloeien!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.