Schriftjes

Sandra Rogiers Uncategorized Leave a Comment

Zoals ik in sommige periodes nogal “in de rui” ben en overal waar ik passeer wel enkele krullerige haren achterlaat, zo lijk ik nu ook in de rui te zijn met schriftjes. Ze liggen tegenwoordig her en der verspreid.

Dat ik al een paar jaar een dankbaarheidsdagboekje bijhoud, dat wist je al.

Waarschijnlijk zal ik ook wel al geschreven hebben dat ik elke dag probeer bij te houden wat ik klaargemaakt heb als avondeten, zodat ik er meer bij stil sta elke week toch één of twee keer een maaltijd te maken waar ook de jongsten blij mee zijn.

Maar er zijn de laatste paar maanden en weken nog schriftjes bijgekomen.

Ééntje waarin ik bijhoud welke meditatie ik gedaan heb en welk effect dat had, op mijn gevoel en op mijn lichaam.

Een reiki-schriftje waarin ik opschrijf welke handposities ik gedaan heb en hoe ik me voelde.
(Wel handig, want gisteren voelde ik het echt niet stromen. Toen ik het wou opschrijven zag en besefte ik dat ik het in de vakantie maar bitter weinig gedaan had. In elk boek staat dat hoe meer je oefent, hoe meer het stroomt, dus omgekeerd zal dat ook wel gelden.)

Een schrift voor de boeken waar ik mee aan de slag ga. Je kent dat vast wel, van die boeken waar opdrachten in staan en die lees je dan gewoon zonder er echt iets mee te doen?
No more! Ik schrijf ze nu uit in mijn schriftje! Zoals de dagelijkse opdrachten in het boek The Magic van Rhonda Byrne, ik werd door een vriendin uitgenodigd hier net als zij in december mee te werken, een soort next level dankbaarheidsdagboek waar ik heel veel aan gehad heb. Veel meer dan als ik het enkel zou gelezen hebben zonder echt uit te voeren.

Een schrift voor het herhalen van cursussen. Soms herhaal ik een volledige cursus, maar vaak bekijk ik enkel het stukje dat ik op dat moment nodig heb of belangrijk vind, en dat schrijf ik dan als reminder op.

Een schrift voor mijn “kaart van de dag”. Dan schrijf ik op hoe die me helpen. Dat schriftje herlezen helpt me groeien.

Een beweegschriftje. Daar komt in wat ik hoe lang gedaan heb, wandelen, yoga, fitnessfilmpjes,… Dan besef ik meer of ik al dan niet aan het aanbevolen dagelijks halfuur beweging kom.

Ik heb onlangs zelfs een poets- en opruimschrift gemaakt. Uiteraard doe ik dagelijks de noodzakelijke huishoudelijke taken zoals de was, de vaat, koken, noem maar op, maar het echte poetswerk, daar kijk ik vaak wat tegenop. Nu ik probeer elke dag iets in mijn poetsschriftje te schrijven gaat dat makkelijker. Alles is namelijk goed: heb ik veel tijd en energie, dan kan dat dweilen zijn, heb ik er minder dan kan dat pakweg het keukenaanrecht eens met azijn opblinken zijn of bijvoorbeeld de badkamerlavabo en -spiegel kuisen. Opdelen in behapbare brokken helpt enorm bij mij.

En een dromendagboek! Jammer genoeg ben ik mijn dromen meestal al vergeten tegen dat ik wakker word, maar soms onthou ik ze en daar zit dan vaak een soort boodschap in, of iets waar ik eens mag bij stilstaan. Reuze interessant, hoor, je dromen opschrijven!

Dat zijn zowat de belangrijkste, denk ik.

Ik ben blij met mijn schriftjes. Er kruipt wat tijd in, maar ze werken voor mij echt goed! Op twee manieren:

Enerzijds is het heel confronterend als je zwart op wit ziet dat je al twee of drie dagen iets niet gedaan hebt. Dat werkt dus stimulerend.

Anderzijds voel ik me minder schuldig dat ik iets niet gedaan heb, want ik heb al die andere dingen wél gedaan. Bijvoorbeeld: als ik geen tijd gehad heb (gemààkt heb, I know) om te mediteren, maar ik heb wel een volledige reiki-sessie gedaan, dan vind ik dat minder erg. Reiki kan tenslotte ook meditatief werken.
Als ik niets in mijn beweegschriftje heb, maar ik heb wel de ramen gewassen, dan geldt dat voor mij ook als bewegen.
Als ik niet één stukje uit een cursus herhaald heb, maar wel iets bijgeleerd heb uit een boek, dan is dat voor mij ook oké.

Dus ik steek tijd in mijn schriftjes, maar ze zorgen ervoor dat ik me lichter en rustiger voel.
Bovendien vind ik ze heel verrijkend. Ze doen zo’n beetje dienst als dagboek. Als ik opschrijf hoe ik me bij iets voel of wat ik erbij denk of dacht, dan leidt dat geregeld tot inzichten, ik word bewuster van sommige dingen, het laat me stilstaan bij bepaalde zaken,…

En als ik momenten heb dat ik het gevoel heb dat ik mijn tijd aan het verprutsen ben, nu ik even niet mag masseren, dan denk ik daarna meteen: het kan mijn praktijk alleen maar ten goede komen, wat ik hierdoor nu allemaal bijleer en besef!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.