Soms heb je hulp nodig om het te zien

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Ik hoorde iemand een windje laten en die deed gewoon verder met de bezigheden, alsof er niets gebeurd was.
(Wat volgens de etiquette ook zo hoort, las ik ooit eens ergens. In dat tekstje stond dat je niet hoort te lachen of pardon te zeggen. ‘t Is maar dat je ‘t weet.)

Het deed me denken aan een mopje dat ik lang geleden eens hoorde.
(Ja, op de gekste momenten herinner ik me die plots.)

Een vrouw komt bij de dokter om hulp te vragen bij haar probleem.
“Ik laat de hele tijd windjes. Gelukkig kun je ze niet horen of ruiken, maar het voelt echt vervelend.”
Waarop de dokter zijn materiaal verzamelt om oorproppen te verwijderen en aan de slag gaat.
“Oei!” zei de vrouw wanneer hij klaar was, “Nu kun je ze wél horen!”.
“Inderdaad, nu hoor je terug goed. En nu gaan we je eerst helpen je geurzin terug te krijgen.”

Flauwe mop? Mja. Maar het toont wel mooi aan dat we dingen soms vanuit een standpunt bekijken dat eigenlijk niet klopt. En dat we daarbij soms wel wat hulp van anderen kunnen gebruiken, om ons daarop te wijzen…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.