Synchroniciteit

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Synchroniciteit, al eens van gehoord? Zo van die dingen die toevallig min of meer tegelijkertijd gebeuren, die niet direct met elkaar te maken hebben maar indirect toch wel? Zo van die dingen waarvan je denkt “Moh, hoe toevallig is dàt?!” maar te toevallig zijn om toeval te zijn?

Gisteren had ik echt wel zo’n dag… Kon het zelf bijna niet geloven, te zot voor woorden…

Eergisteren had ik in mijn dankbaarheidsschriftje opgeschreven dat ik dankbaar ben met mijn rare manier van lezen: informatieve boeken lees ik meestal in stukjes. Dan kies ik op het gevoel een boek uit de kast en begin verder te lezen vanaf waar ik de vorige keer mijn bladwijzer stak, en vaak is dat dan net een stuk dat heel erg van toepassing is op dat moment in mijn leven, of iets waar ik net behoefte aan had, of…

Gisteren is er dan iets heel raars gebeurd. Ik durf het bijna niet opschrijven, want straks denk je nog dat ik dat zomaar altijd kan.
(Wie weet is dat wel zo en ben ik dat nu aan het ontdekken! Zeggen ze niet dat iedereen een zesde zintuig heeft maar dat we verleerd zijn daar naar te luisteren? En dat dat terug wakker kan worden?)

Ik was in mijn lezen. ’s Ochtends las ik een stukje in een boek. Enkele uren later las ik een stukje in een ander boek. En geloof het of niet: had ik niet eerst dat stuk in dat ene boek gelezen, ik had het stuk in dat ander boek niet begrepen.

En nog iets: uit dat tweede boek haalde ik een soort van advies voor mezelf. Later die dag trok ik een engelenkaart. (Had ik nog niet verteld, nóg zoiets raars! Toen de boekwinkel terug open mocht ging ik voor de kinderen om een puzzelboek waarvan ik zeker wist dat ze daarvan ontspannen, om af en toe mee te pauzeren tijdens het studeren voor de examens. Nadat ik twee boekjes gevonden had voor hen, werd ik vanzelf naar een ander stuk van de winkel getrokken. Daar stonden allerlei doosjes met kaarten. En ja, ik luisterde naar mijn gevoel en kocht dat ene doosje engelenkaarten dat heel erg mijn aandacht trok. Thuis bekeek ik op mijn gemak kaart per kaart alle tekeningen, nog zonder naar de tekst te kijken. Één ervan trok mij enorm aan, alsof hij oplichtte tussen alle andere. Ik schudde de kaarten om er voor het eerst één te trekken, er vloog er tijdens het schudden zomaar één uit en, dit geloof je niet, het was díe kaart!)
Maar waar zat ik? O ja, advies uit dat tweede boek en ik trok een kaart. Was het toch wel met datzelfde advies!

En nog iets: in dat eerste boek had ik onder andere gelezen over de bèta-staat en de alpha-staat. (Heel kort en dus absoluut niet volledig uitgelegd: als je in bèta-staat bent zit je in je linkerhersenhelft, wat eerder voor ratio staat, in alpha-staat zit je in je rechterhersenhelft, wat eerder voor gevoel staat.)
’s Avonds scrolde ik nog even door mijn Instagram en wat zie ik daar passeren? Een stukje over bèta- en alpha-staat!

En als kers op de taart: het boek op mijn nachtkastje was uitgelezen (voor ik ga slapen lees ik geen informatieve maar verhalende boeken, voor mij de beste slaappil ever) dus mocht ik een ander uit de kast halen. Op het gevoel werd ik naar dat ene stuk van de kast getrokken en mijn hand ging naar De Celestijnse Belofte van James Redfield. Wééral, dacht ik. Een spiritueel boek met een leuk verhaal, maar ik heb het al tig keer gelezen. Ik raakte in bed niet verder dan de eerste bladzijde. Wat ik namelijk níet meer wist is dat er op die eerste bladzijde al gesproken wordt over allerlei toevallige gebeurtenissen die zich voordoen op precies het juiste moment.

Echt waar, het was alsof mijn gidsen gisteren in mijn rug stonden te duwen: “Allee! Zíe het dan! Vooruit!”

Oké. Ik zeg niet meer dat het ongelooflijk is. Ik geloof.
Laat de synchroniciteiten en hun boodschappen maar komen! Ik ben er klaar voor.

***Heb jij ook al van die dagen gehad waarop je dacht “Moh, hoe toevallig is dàt?!”? Vertel gerust in de opmerkingen of via PM!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.