‘t Was weer van dadde

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Ze waren hier bezorgd of ik over mijn grenzen gegaan was, nu we eindelijk samen congé hadden. Het was inderdaad wel al redelijk druk geweest (maar ook leuk!). Maar volgens mij lag het grotendeels aan alle stress waar ik laatst over vertelde.

Mister Menière is gisteren namelijk weer langs geweest. En nog eens op volle kracht, deze keer. ’t Was weer met ronddraaiende kamers en overgeven. Uren boven een emmertje gehangen voor ik eindelijk kon slapen. Ik heb er een nieuwe tuut in mijn rechteroor aan overgehouden.

Vandaag is het gelukkig alweer stukken beter. Gewoon mijn hoofd niet te veel of te snel bewegen. (Moet een grappig zicht zijn, ik loop hier traagjes en voorzichtig rond te tjaffelen als een oud memétje.)

Zoals ik gisteren keer op keer herhaalde tegen mezelf: don’t worry, dit gaat weer over, even uitzitten, rustig aan doen, komt wel weer goed.

Wel even uitzoeken, voelen bij mezelf, wat het deze keer naar boven haalt.

Grappig toeval (?): eergisteren had ik beslist om eindelijk eens de duifhouding aan te pakken tijdens mijn yoga-momentje. Nooit gekund, of eigenlijk: nooit geprobeerd “want ik zou dat toch niet kunnen”. Als ik elke dag de beginnersversie oefen moet dat toch plots lukken?

Vandaag besef ik pas dat dat het bekkengebied aanpakt, wat dan weer bekend staat als waar je je emoties vasthoudt. Euhm, loslaten, een thema?

En dit: gisterochtend, toen er nog niets aan de hand was, pakte ik als vanzelf twee kaartensets vast, en als vanzelf vlogen er tijdens het schudden uit beide twee kaarten. Liefde en het mannelijke, daar ben ik nog niet helemaal uit. Meer liefde voor mezelf? Voor alles in de wereld, ook voor hetgeen ik liever niet zie? En toevallig had een vriendin het een paar dagen geleden over mannelijke en vrouwelijke energie. Misschien moet ik daarmee aan de slag. (Ik vond het in elk geval supervervelend dat mijn man gisteren voor mij moest zorgen. Ik verzorg liever dan dat ik me moet laten verzorgen. Werkpuntje?)

Frappanter vond ik de andere twee kaarten. Uit de ene set kwam Je Energie Herstellen, uit de andere Reinig En Bescherm Je Energie. Twee keer energie, what are the odds?

Voldoende zelfzorg, op mijn manier, vergeten?

Ik schrijf deze blog niet om medeleven-emoji’s te ontvangen. Ik wil een beetje awareness zaaien.

Dat symptomen niet zomaar komen.

Dat veel zegswijzen met het lichaam je iets kunnen zeggen over je toestand.

“’k Spuge d’er van.”

“Ik voel me niet in balans.”

Dat we vaak dingen zelf in de hand hebben, of toch gedeeltelijk, maar dat het soms o zo moeilijk is om de tekens te lezen, te beseffen, te herkennen, erkennen, er iets mee te doen of aan te veranderen.

En om bepaalde lessen te onthouden en toe te passen, in plaats van er telkens weer tegenaan te lopen.

Elke dag opnieuw aan jezelf werken, niet simpel, wel nodig.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.