Tekens

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Twee vrijdagen geleden vroeg iemand me waarom ik eigenlijk niet ook reiki in mijn aanbod steek.

De zaterdag daarna zat ik daar de hele tijd mee in mijn hoofd.

Omdat ik tijdens mijn massages óók de energie terug laat stromen… Dit vind ik zelf veel intenser en krachtiger…

Dus waarom zou ik ook reiki alleen doen?

Bovendien… Ik heb online reiki gevolgd in die blijf-in-je-kot-periode, toen ik lange tijd niet mócht masseren, ik had dan toch tijd. Vooral uit interesse, om te weten te komen waarover mensen het hadden toen ze zeiden dat ik heel energetisch masseerde, en om met die energie te leren werken. Met dat doel vond ik die lessen heel goed.

En om een zelfbehandeling te doen, en om eens iemand een extra duwtje te geven, maar om nu klanten een echte, volledige reiki-behandeling te geven… Daar heb ik niet “in het echt” les over gekregen, en ik ben nogal een kijker om te leren. Ook voor mijn zelfvertrouwen, besef ik.

Maar ja, vond ik eigenlijk niet erg, zoals ik al zei: tijdens de massages werk ik ook al met energie en dit doet ook heel wat, dus waarom zou ik reiki aanbieden.

De zondag gingen we ergens op bezoek.

Een koppel dat quasi nooit over pijn klaagt maar dat tijdens dit bezoek nu toevallig eens wel deed. Allebei dan nog.

Als mijn handen beginnen te tintelen terwijl iemand zoiets vertelt, weet ik hoe laat het is. Dan móet ik het wel voorstellen.

Ik weet dat ze het beiden niet zo voor massages hebben, dus vroeg ik of ik gewoon even mijn handen op hun pijnlijke plek mocht leggen. Tot mijn verbazing stemden ze toe. En achteraf zeiden ze dat ze tijdens die korte mini-behandeling vanalles voelden gebeuren en dat ze verlichting van hun pijn voelden. Ikke blij.

Pas de maandag viel mijne frank. (Ja, ’t zijn nu euro’s, dus diene frank had zijn tijd nodig.)

Met reiki zou ik ook mensen kunnen helpen die niet graag gemasseerd worden (of die niet graag in hun ondergoed op de behandeltafel liggen, want reiki is met kleren aan).

Toch wou ik graag eerst wat extra ervaring, wat extra inzichten opdoen bij iemand. Ik vond al gauw lessen die me aanspraken en dit al begin juli. Wat ideaal is, want nu wil ik me eerst focussen op mijn relaxatie-workshops en daarna beginnen de examens, dan gaan mijn kids voor.

Tegen de dinsdag was ik ingeschreven. En dat moet me blijkbaar een boost aan zelfvertrouwen en zelfzekerheid gegeven hebben, want die dag gebeurde er nog iets raars.

Zoals altijd vóór ik een klant masseer nam ik uitgebreid de tijd om in te tunen op de energie. Normaal tintelen mijn handen dan een beetje en soms voel ik zelfs ietwat warmte. Deze keer leek iemand de thermostaat in mijn handen traag almaar hoger te draaien, tot ze bijna voelden alsof ze in brand stonden!

En het grappige is dat die klant achteraf vroeg of ik tijdens deze massage iets anders gedaan had dan normaal, want het had nog veel krachtiger en dieper gevoeld dan eerdere keren!

Wow! Ik heb wel al vaker meegemaakt dat de gedachte aan wat komt alvast effect heeft, maar dit had ik niet verwacht.

Die lerares had, toen ze bij mijn inschrijving om (nog eens, eigenlijk) reiki 1 te volgen mijn voorgeschiedenis hoorde, voorgesteld om een goeie maand later ook al reiki 2 te volgen. Vond ik eerst niet nodig. Beetje bij beetje, weet je wel. Maar na die gebeurtenis had ik zoiets van: Méér van dat! Stel je voor dat ik almaar krachtiger kan werken! Dus heb ik me intussen ook al ingeschreven daarvoor.

Dank u, universum, dat je me blijft tekens sturen als ik mijn pad niet volg omdat eerdere tekens me niet opvielen (of omdat ik ze gewoon negeerde)!

(By the way, over tekens gesproken, dat kan ook over kleine dingen gaan!

Zaterdag werd ik wakker met het idee stylo’s te laten bedrukken met reclame, maar dacht meteen: waarom zou ik dàt doen? In welke omstandigheden zou ik die weggeven?

Awel… 😁

Die voormiddag volgde ik een voordracht en de persoon die naast me zat vroeg of ik nog een extra stylo bij had. Ja, en die gaf ik haar. En een moment later zag ik dat het er één was met reclame op voor iets waar ik niet eens achter sta. (Dat moest ik haar natuurlijk wel snel even laten weten, en het antwoord was dat ze me daar niet op zou aankijken, maar dit terzijde.)

Jah, dacht ik, toen ik thuiskwam. Grappig. In zó’n omstandigheden dus. Kun je stylo’s geven voor iets waar je honderd procent achter staat. En bestelde er vlug.)

En jij? Let jij op de tekens die je krijgt, heel subtiel of overduidelijk?