Telepathie

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Het gebeurt wel eens dat ik ’s avonds iets klaargemaakt heb en dat mijn man zegt: Moh! Daar had ik net zin in!
Of dat ik met iets in mijn hoofd zit dat ik volgend weekend wil doen en dat mijn man daar toevallig ook over begint.
Grappig, die toevalligheden!
Hij zegt dan lachend dat we dat telepathisch doorsturen naar elkaar…

En dan begint mijn fantasie weer: stel dat dat echt bestaat, telepathie, dat we dat allemaal kunnen!

Zouden we elkaar dan beter verstaan, als we horen wat bedoeld wordt maar niet gezegd raakt?

Zou er minder onzekerheid zijn, als we wisten dat iedereen zich wel eens wat minder voelt?

Zouden we beter opletten welke gedachten we soms over onszelf hebben, als iedereen dit kon horen?

Zou er minder depressie voorkomen, als iedereen rondom jou die eerste tekenen meteen doorheeft en daar kan op inspelen?

Zouden we elkaar beter begrijpen, als we weten waarom iemand doet wat hij doet?

Zouden we meer rekening houden met elkaar, als we direct doorhebben wat de noden van de ander zijn?

Zou mooi zijn, toch?

(Maar tegelijk zie ik telepathie niet echt zitten, hoor: als ik naast mijn eigen gedachten, die wel eens kibbelen om het hoogste woord en af en toe over elkaar heen buitelen om aandacht te krijgen, óók nog eens de gedachten van anderen zou horen, dan ontploft mijn hoofd, denk ik.🤯😁)