Thuis met de kinderen

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Ik voel me dezer dagen een echte moederkloek met mijn kuikens onder mijn vleugels. Ik zag er eerlijk gezegd een beetje tegenop, vijf weken met de kinderen, maar ik begin het eigenlijk leuk te vinden. (Hopen dat dat de komende vierenhalve weken nog steeds zo is.)

De eerste dag verliep nog niet zo vlot als ik gehoopt of gewenst had, maar daarna heb ik er een soort structuur kunnen insteken.

Ik voeder hen op tijd en stond wat fruit of groenten. Een voordeel aan Corona is dat zelfs mijn kieskeurigste etertje begrijpt dat we nu extra goed op onze voeding moeten letten voor extra weerstand waardoor ze zonder morren alles opeet wat ik haar voorzet. Ik probeer het aantrekkelijk te maken door er telkens iets bij te doen wat ze heel graag eten. Een bord rauwkost met enkele blokjes kaas of salami, stoemp van verschillende groenten met gehakt door, groente-ovenschotel met een laag gesmolten kaas over,…

Ze maken om beurt een Smartschooltaak op de computer terwijl de ander mag/moet ontspannen. Nu moet ik toegeven dat als dat ontspannen met een scherm gebeurt ik streng moet zijn om hen op tijd te doen stoppen om verder te doen met de schoolopdrachten als het hun beurt is, maar dat kan evengoed zich even met de konijntjes bezighouden zijn of een halfuurtje buiten in onze tuin rondlummelen of wat lanterfanten op hun kamer. (Zalig, rondlummelen en lanterfanten.)

Ik zorg er ook voor dat ik tussen het kok, juf en huishoudster spelen door af en toe wat tijd voor mezelf neem. Dat maakt echt een wereld van verschil. Daarna voel ik me telkens weer klaar om ervoor te gaan.

Wat me ook ongelooflijk oplaadt: in een normale vakantie is het constant geruzie en gezaag. Deze keer niet. Of kom, veel minder in elk geval.

Ik wist al dat mijn kinderen verantwoordelijkheidszin hadden en lief kunnen zijn, maar dat zijn ze nu ook tegen elkaar!
Als Zoonlief iets niet begrijpt op de computer springt Dochterlief gezwind recht om hem uitleg te geven.
Naar haar voorbeeld heeft hij een overzicht gemaakt van alle taken die hij kreeg met de deadline ernaast, zo was er op slag minder chaos in zijn hoofd. (En je taken op de lijst doorstrepen als je er klaar mee bent geeft voldoening, niet?)
Ze doen deze keer niet alleen meer om mij te helpen, ze helpen ook elkaar! Mooi om te zien.
Waarschijnlijk voelen ze: We’re in this together, we kunnen er maar beter het beste van maken.

(Het enige minpuntje tijdens deze “vakantie” is wel dat ik me nogal dom voel. Als ze bevestiging vragen van een wiskundesom waar ze niet honderd procent zeker van zijn. Met vierkantswortels en kwadraten en breuken en x-en en y-en.)

Ben jij toevallig ook thuis met de kinderen? Hoe pak jij het aan? Tips en inspiratie zijn altijd welkom!

Groetjes x

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.