To do lijstjes en ongeduld

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Toen de kinderen al die maanden thuis waren zag mijn dag er anders uit dan ervoor. Mijn routine zag er anders uit.
Ik was mijn gewoontes vergeten, zelfs na twee maanden school (en dus alleen thuis) deed ik maar wat in me opkwam dat moest gedaan worden en was ik heel snel weer moe.

Ik was het even kwijt. Het besef dat ik meer gedaan krijg als ik heel verschillende dingen afwissel met elkaar. Ik deed alle nodige huishoudelijke taken na elkaar, om dan in de namiddag vaak uitgeteld enkele uren in de zetel te liggen. Terwijl het mijn bedoeling was dan me-time te hebben.

Ik ben terug begonnen met to do-lijstjes te maken. Waaruit ik dan afwisselend kies wat het volgende is dat ik ga doen. En dat werkt echt goed!

Ik schrijf er eerst dingen op die ik sowieso moet doen, zoals onder andere koken en de was doen. Gewoon omdat het zo lekker voelt als je iets kunt afstrepen van je lijstje.

Dan schrijf ik iets op wat nu eenmaal af en toe moet gedaan worden, zoals dweilen, strijken, papierwerk, in de tuin werken,…

En daarna schrijf ik op waar ik zelf deugd van heb, zodat ik daar ook af en toe aan toe kom doorheen de dag. Mediteren, bewegen, lezen, puzzelboek invullen, buiten komen,…, én: reiki!

Meestal word ik daar heel rustig van, als ik een reiki-zelfbehandeling doe.
Ik heb ook al enkele keren geoefend op mijn man. De korte stoelbehandeling (die eigenlijk enkel bedoeld is voor als je niet genoeg tijd hebt voor de volledige behandeling) gaat al heel goed. De volledige… Daar denk ik voorlopig nog te veel bij na, wat de volgende handpositie precies is en zo, en dan stroomt het minder, we voelen beiden het verschil.

In andere omstandigheden had ik al lang vrienden en familie opgetrommeld om veel meer te kunnen oefenen, maar dat gaat nu even niet, hé.

Het doet me hunkerend uitkijken naar de tweede module, waarna je iemand vanop afstand kunt behandelen.

Wat me dan weer aan een baby doet denken die net amper op zijn voeten kan staan, het leren stappen wil skippen en meteen wil beginnen lopen en rennen.

Maar goed. Ons geduld wordt enorm op de proef gesteld, dat voel jij vast ook.

Ik hou me vast aan: alles komt in je leven als de tijd er rijp voor is.

(Fruit kun je sneller laten rijpen door het met rijp fruit in een papieren zak te steken, met de tijd gaat dat niet lukken, zeker?😉)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.