Toevalligheden

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Misschien klinkt het je onnozel, maar ik wou het er echt eens kort over hebben.
Toevalligheden. Het doet iets met me.

Deze week had ik er weer drie. Of in elk geval drie die duidelijk genoeg waren om me op te vallen, want ik vraag me soms af welke ik misschien wel over het hoofd gezien heb omdat ik niet goed genoeg oplet…

Eerste: ik had het met mijn dochter over iets wat ik gelezen had, en een paar dagen later komt datzelfde stukje op TV ter sprake in een programma dat daar eigenlijk niets mee te maken had en waar ik net met haar naar keek.
Even met een blik van herkenning naar elkaar kijken, en glimlachen…

Tweede: ik kwam uit een winkel en nét op dat moment passeert daar iemand die ik ken. Stoppen en heel even contact…
Daarna kon ik een tijdje niet stoppen met glimlachen…

Derde: we hadden een tijd geleden een mooie cadeaubon gekregen en nu hadden we enkele dingen nodig van daar, dus…
We keken niet naar de prijs want we gingen die dingen toch sowieso meedoen. Als we onder het bedrag op de bon zaten, was de rest voor een andere keer en als we erboven zaten, legden we wel bij.
Komen we aan de kassa… Precíes het bedrag van op de bon voor de vijf items die we meehadden!
En weer verbaasd glimlachen…

Ik zei het al, misschien vind je het onnozel, maar daar word ik dus blij van. Ik kikker er telkens van op, van die willekeurige toevalligheden.
Da je zegt: Alléé, hoe kàn da nu? What are the odds? Moest je erom doen, het zou niet lukken!
Het voelt telkens als kleine cadeautjes.

Ik moest mijn blik maar eens wat ruimer openzetten, in plaats van me veilig af te schermen voor te veel prikkels en zo, wie weet hoeveel toevalligheden komen er nog meer op mijn pad die ik niet eens opmerk…

Let jij al op de toevalligheden in je leven?