Uit je comfortzone komen

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

O my God! Wat ik nu gedurfd heb!
Maar ja, als je nooit uit je comfortzone komt kun je niet groeien, dus…

Vorige week of zo dacht ik: zou het niet leuk zijn als ik eens een filmpje op mijn praktijkpagina zou posten met een door mij ingesproken visualisatie… In plaats van daar eerst maanden en maanden over na te denken en te wennen aan het idee heb ik het nu gewoon gedaan.

Wàààt?! Jà, ikke!

Oké, ik toon enkel helemaal in het begin en op het einde eventjes mijn gezicht (camera-shy, en bovendien heb je mijn gezicht niet nodig om met je ogen dicht te mediteren, toch?), gewoon al dit filmpje inspreken voelt een beetje als mezelf blootgeven.

Voor een filmpje van nog geen tien minuten ben ik er wel ongelóóflijk lang mee bezig geweest. Hoeveel keer ik het opnieuw gedaan heb, ik ben de tel kwijtgeraakt!

Omdat ik als rasechte West-Vlaamse soms h’s van mijn g’s maakte of klinkers inslikte. Omdat er camions voorbijdenderden. Omdat er ergens in huis een deur dichtpoefte. Omdat ik dacht dat ik raar keek, terwijl het achteraf gezien best meeviel. Omdat ik twee woorden omgewisseld had. Omdat ik vond dat mijn stem zo raar klonk. Omdat mijn schouder in beeld was.

Maar vooral om het tempo. Al de rest vond ik ineens minder belangrijk, maar dat tempo moest beter. Het is nog een heel verschil in je hoofd te visualiseren of dat dan uitspreken. Véél te snel ging dat.

Tijdens het mediteren zijn het vaak de pauzes tussen je gedachten die zo’n deugd doen, net zo vond ik nu juist die stiltes tussen mijn zinnen belangrijk. Tijd om de fantasie zijn gang te laten gaan. Net dat werkt zo rustgevend, zo helend.
Ik hoop dus dat dit zo goed mogelijk gelukt is…

Ik ben er in elk geval trots op. Misschien niet zozeer op het resultaat (het kan altijd beter, weet je wel), maar gewoon dat ik het gedaan heb. Uit mijn comfortzone gekomen.

Schouderklopje voor mezelf.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.