Uitflappen

Sandra Rogiers Positivo Ofnie

Als ik niet op mijn gemak ben. Als ik tevéél op mijn gemak ben. Als ik moe ben en mijn filter niet meer goed werkt.

Best wel veel situaties dus waarin ik er soms zomaar zonder nadenken wat uitflap. Vaak is dat dan best wel grappig, soms… niet zozeer… Maar ja…

In bepaalde situaties altijd hetzelfde reageren, waardoor het er ook zomaar uitfloept, dat ben ik een beetje afgeleerd.

Ik heb een hele tijd al lachend tegen mijn zoon gezegd “Ge mag dan stoppen, hé, ge stààt al zo dik!” of “Ge gaat vet komen!” als hij teveel koeken, snoep of weet ik veel wat aan het sneukelen is naar mijn gedacht.

Nu moet je weten dat er aan die kerel geen vetten aan is. Éten dat die doet, en die blíjft mager! Al altijd geweest… (Ik kreeg van Kind & Gezin zelfs eens de vraag of hij wel genoeg te eten kreeg, hij was als baby namelijk al te licht in verhouding met zijn lengte, volgens hen. Gelukkig was hij mijn tweede, en was ik er al redelijk gerust in dat elk kind anders is, en dat alles in orde was met hem, hij was gewoon een “doorjager”.)

Hij weet best dat dat niet is wat ik bedoel als ik dat zeg, dat dat mijn manier is van met een onnozel moppeke te zeggen dat dat niet gezond is voor zijn lijf als hij overdrijft in suikerige snacks, om niet wééral te moeten zagen over wat gezond of ongezond is, en dat het niet is omdat hij, wat hij ook eet, mager blijft dat hij zomaar om het even wat in zijn mond moet stoppen.

Een paar maanden geleden zei ik dat weer. In aanwezigheid van een gast. En pas toen ik opkeek naar ons bezoek besefte ik dat ik dit gezegd had waar een volslanke dame bijzat.

Ik wist niet waar gekropen van schaamte…

Dat is het met mij, hé, ik zie een mens en een persoonlijkheid, hoe iemand eruit ziet doet er niet toe en let ik niet op of vergeet ik precies.

Bovendien als iemand een beetje dikker is, zijn er twee opties: ofwel kunnen ze er niet aan doen, ofwel zijn ze daar volledig oké mee, ik heb dus sowieso over beide niets te zeggen.

Of ik daar nu nog steeds aan denk, aan die keer dat ik onbedoeld nogal onbeleefd moet overgekomen zijn?

Mja, eigenlijk nog wel af en toe, als onze kleine teveel snoept. Ik reageer niet meer met dat zinnetje, maar zeg gewoon zoals ieder normaal mens op de zagende moeder-manier dat ik niet wil dat hij zóveel suiker eet.

Maarre… In die andere omstandigheden wordt er nog steeds geregeld uitgeflapt dat het een lieve lust is! 🙈☺️