Uno… Positivo…

Sandra Rogiers Positivo Ofnie Leave a Comment

Vorige dinsdag heb ik met de kinderen afgesproken dat we eens een WIFI-loze dag zouden houden. ‘Pfff, maar wat moeten we dan doen?’, dat heb ik genegeerd. Laat ze zich maar eens vervelen, dacht ik. Laat hen maar eens wat tijd op hun kamer doorbrengen zonder scherm, zodat ze eens verder kijken en zien wat ze nog allemaal ter beschikking hebben. En even later kwam de zoon glunderend de living binnen met een doosje Uno-kaarten. Hoera! Hij heeft (her)ontdekt dat we gezelschapsspelletjes in huis hebben!

Nu is dat deels een denkspelletje, maar toch vooral een geluksspel. Ik bleef maar de “trek 2 kaarten”- en “trek 4 kaarten”-kaarten ontvangen. Ik kon ze bijna niet in mijn handen houden!

‘Mamatje toch, je blíjft maar kaarten trekken…’ kreeg ik vol medeleven te horen.
‘Da’s niet erg, hoe meer kaarten ik in mijn handen heb, hoe meer kans ik heb dat ik kan leggen!’ antwoordde ik lachend.
‘Chchchch (je weet wel, dat geluidje dat tieners kunnen maken dat het midden houdt tussen gezucht en een sissende kat), màma, jij bent altijd zo positíéf! (je weet wel, hoe tieners alles als een scheldwoord kunnen laten klinken)’
‘Tùùrlijk!’, zei ik, ‘Het leven is veel lichter als je het van de positieve kant bekijkt!’

Wat ze, hoop ik, zelf nog wel gaat ontdekken is dat je dat in bepaalde mate kunt leren. Op haar leeftijd zat ik ook geregeld met het arme-ik-syndroom. Tot ik een héééle tijd later op een bepaald moment besefte dat het ook anders kon. Het was een lange weg van vallen en opstaan en blijven me bewust zijn van hoe ik reageerde in bepaalde situaties.

Hoe vaak heb ik achteraf gedacht ‘Ik had dít moeten zeggen.’ of ‘Ik had dàt moeten doen’ of ‘Ik had zó moeten reageren.’ of ‘Ach, eigenlijk was dat achteraf gezien toch helemaal niet zo erg als ik op dat moment dacht?’.
Da’s allemaal niet erg. Het gaat om het bewustwordingsproces. Misschien reageer ik dan de volgende keer anders…

Ergens ben ik dit zelf ook nog steeds aan het leren: inzien dat je niet alles in het leven zo serieus moet opvatten.

Het is maar een spel…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.